Φρέσκα

Η κρυφή γοητεία της έντυπης εφημερίδας

του Μιχάλη Δήμα
 
Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2016. Στο πατρικό μου σαν ήμουνα παιδί πάντα κυκλοφορούσε εφημερίδα. Ο πατέρας μου λάτρης της Απογευματινής τις καθημερινές και της Ακρόπολης τις Κυριακές τις ξεκοκάλιζε πίνοντας τον καφέ του. Τα ρέστα τα άφηνε για τη γιαγιά μου που περίμενε τη σειρά της πλέκοντας σεμεδάκια με το βελονάκι. Όσο για τη γυμνόστηθη που μοστράριζε στην τέταρτη σελίδα της Απογευματινής σίγουρα του ανέβαζε τη λίμπιντο.
Men Reading Newspapers in London
Αργότερα μπήκε στο σπίτι από τον αδερφό μου και η Ελευθεροτυπία σαφώς προοδευτικότερων απόψεων, με το επαναστατικό για την εποχή της μικρό σχήμα. Εξ απαλών ονύχων, λοιπόν, είχα έρθει σε επαφή με την έντυπη εφημερίδα...

Μεγαλώνοντας άρχισα να αγοράζω και εγώ και ακόμα και σήμερα που υπάρχει η δυνατότητα ενημέρωσης από το διαδίκτυο με τίποτα δεν αλλάζω το διάβασμα από το χαρτί. Η ανάγνωση της εφημερίδας έχει τη δικιά της ιεροτελεστία και σημειωτική. Το θρόισμα από το γύρισμα των σελίδων, η μυρωδιά από τα τυπογραφικά στοιχεία, η μαυρίλα που μένει στ’ ακροδάκτυλα από το μελάνι, όλα αυτά δίνουν άλλη διάσταση στη όλη διαδικασία και άλλο κύρος.
Άνθρωποι λοιπόν ολιγογράμματοι σαν τον πατέρα μου και τη γιαγιά μου είχαν την ευκαιρία μέσα από τις εφημερίδες να κρατήσουν μια επαφή με το γραπτό λόγο κι ας μην είχανε διαβάσει κανένα βιβλίο. Και πριν μπει η τηλεόραση στη ζωή τους η εφημερίδα ήταν όχι απλώς ένα παράθυρο προς τον έξω κόσμο, αλλά μπαλκονόπορτα λόγω μεγάλου σχήματος. Παλιές καλές εποχές πριν ακόμη ενσκήψουν οι διαφημίσεις και οι προσφορές.
Αυτά σκέφτομαι ξεφυλλίζοντάς τη και ο αέρας που έχει σηκωθεί την μετατρέπει σε πανί για να με ταξιδέψει…
Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: