Φρέσκα

Σελίδες ημερολογίου… 70 – Πατριδογνωσία

του Μιχάλη Δήμα
Τρίτη 5 Ιουνίου 2007. Παναγία μου, τι καιρός είναι αυτός. Σίγουρα έχουμε Ιούνιο; Σίγουρα είμαστε στο Μπραχάμι; Μήπως έχουμε Οκτώβριο και βρισκόμαστε στο Λονδίνο; Μάθημα πατριδογνωσίας, λοιπόν. Το Μπραχάμι φημίζεται για τα πολλά του ρέματα, γι’ αυτό δεν πλημμυρίζει ποτέ. Από αυτή την άποψη είμαστε προνομιούχοι. Ποτέ δεν μας έχει δείξει η τηλεόραση με ανεβασμένα μπατζάκια και κουβάδες στα χέρια να βγάζουμε νερά απ' τα υπόγεια, όπως σε τόσες άλλες περιοχές.
katasthma_1970
Βέβαια, από την άλλη ο δήμος μας δεν έχει καθόλου καλή ρυμοτομία. Σε μερικά σημεία πρέπει να έχεις μαζί σου Ινδιάνο οδηγό. Σωστός λαβύρινθος. Άναρχη δόμηση, εκτός σχεδίου, αυθαίρετα, αδιέξοδα. Με λίγα λόγια, συνοικία το όνειρο. Η θέση μας είναι προνομιακή και από μια άλλη άποψη. Βρισκόμαστε κοντά στην πρωτεύουσα, αλλά και κοντά στη θάλασσα. Η κεντρική μας λεωφόρος, η Αγίου Δημητρίου, συνδέει την Αθήνα με το Καλαμάκι. Έτσι έχει την τιμή να είναι πάντοτε πηγμένη. Για να καλύψεις την απόσταση των τριών της χιλιομέτρων με αυτοκίνητο, απαιτούνται ατσάλινα νεύρα…


Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2016. Χωρίς αυτοκίνητο, πεζός, ανεβοκατεβαίνω την Αγίου Δημητρίου κάμποσο τώρα καιρό. Με τα πόδια παρατηρείς πράγματα που εποχούμενος σου διαφεύγουν. Έχεις όλη την άνεση να σταθείς σε λεπτομέρειες και να κάνεις συγκρίσεις με το χθες. Να εδώ ήτανε το σουβλατζίδικο του μπάρμπα-Βαγγέλη. Μια τρύπα απ’ την οποία βγαίνανε σουβλάκια αραβουργήματα. Παραδίπλα το καφενείο του Παναγιώτη με τα πρώτα ηλεκτρονικά. Πόσα κέρματα καταβρόχθισαν οι μαγικές οθόνες, μόνο ένας Θεός το ξέρει. Να εδώ ήτανε το τοστάδικο του Μάκη του Σαρρή. Υπήρξα φανατικός πελάτης του για χρόνια αρκετά. Να εδώ ήτανε το μαγαζί του Μέρμηγκα το καφεκοπτείο που με έστελνε η Μαρίκα για να πάρω μαστίχα και γλυκάνισο για τα περίφημα ψωμιά της και πιο πάνω ο φούρνος του Μαλτέζου που αγόραζα μαγιά και τώρα έχει γίνει Αλετράς. Πιο ψηλά το βιβλιοπωλείο του Δεγαΐτη για τα σχολικά είδη και όχι μόνο. Κάθε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά αντάλλασα το ζεστό μου παρά από τα κάλαντα με βιβλία των εκδόσεων Αστέρας και Αγκύρας. Ανηφορίζουμε στο ζαχαροπλαστείο του Καπόλα με τα περιζήτητα σάμαλι και τις τουλούμπες. Μια απαραίτητη στάση στη Χαρά εκεί που στεγάζεται τώρα ο Κολομβούνης με τα ηλεκτρικά είδη. Άπειρες εργατοώρες ξοδεμένες σε καφέδες, μπύρες, αμπελοφιλοσοφίες και ψηστήρια. Και κατά Καλογήρους μεριά η πιτσαρία Σαν Μαρίνο, εκεί που γεύτηκα την πρώτη μου πίτσα. Να μην ξεχάσουμε το πατσατζίδικο του Ζήκου. Ο πατσάς του Ζήκου δεν παχαίνει αλλά ομορφαίνει. Και βέβαια το φαστφουντάδικο του παπά Τζώρζ και το μπαρ ξενυχτάδικο Όριεντ Εξπρές, που φιλοξένησε αντρικές συζητήσεις και ερωτικές εξομολογήσεις. Κάπου εδώ η βόλτα τελειώνει και τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν υπάρχει πια. Το μόνο που αντέχει ακόμα στο χρόνο είναι το Ρεμούτσικο, κοντά τριάντα πέντε χρόνια τώρα στα χέρια δεύτερης γενιάς, σήμα κατατεθέν και ορόσημο, στολίδι και αγλάισμα του έρμου Μπραχαμίου…

Advertisements

1 Comment on Σελίδες ημερολογίου… 70 – Πατριδογνωσία

  1. Ο σινεμας Αστερας και ο σινεμας Αττικον ο καλοκαιρινος σινεμας Μπελλα …οι δερματινες τσαντες κ φιδισιες ζωνες στο καταστημα δερματινα ειδη η Κυπρος του Σιδερη Μπινιχακη…τα παπουτσια της κυριας Νικης…τα κυνηγιτικα ειδη του Σταματοπουλου…το περιπτερο του κυρ. Αντωνη..Μπραχαμι αγαπη μου…

    Μου αρέσει!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: