Φρέσκα

για τους Μπραχαμιώτες…της ευρύτερης διασποράς

του Βαγγέλη Γκουγκουλή

     …»στη μακρινή την Αυστραλία…»
                    » Δημήτρης  και Αννα»

 

Φίλοι απ΄τα παλιά.Η Άννα κι ο Δημήτρης΄
Κάτοικοι της Θουκυδίδου κι αυτοί….χαμηλά.
Με την Άννα,πρώτα. Συμμαθητές από το 1958,
πάνω απο μισό αιώνα γνωριμία δηλαδή,και φιλία μαζί..
Ήταν μαθητάρα, με βοηθούσε σε όλα,πλην της αριθμητικής.
-Για την αριθμητική να πας στο Θεοδωρόπουλο ρε,μου λεγε.
Παιδικός έρωτας όλων …η Άννα.
Πλάνταζε το β΄δημοτικό όταν μιλούσε η Αννα..
Κι εγώ μαζί βέβαια.
Ενθυμούμαι, σε σχολική εορτή της 25ης Μαρτίου στη πέμπτη τάξη,
είχαμε παράσταση, σκέτς.
Εγώ υποδυόμουν τον Αθανάσιο Διάκο, η Αννα τη μάνα μου…
Στη τελευταία σκηνή εμφανίζομαι αλυσοδεμένος,αιχμάλωτος.
Μόλις μ΄αντίκρυσε η Άννα:
-Παιδί μου ,αγόρι μου…τράνταξε η Τατάκη,
μ΄εκείνη τη λυγμώδη ,υψηλής κλίμακας φωνή της.
Αυτό ήταν, μου λύθηκαν τα γόνατα, πλάκωσα τα κλάματα,
διακόπηκε η παράσταση,τα έκανα μαντάρα..
Πώς μούρθε εκείνη την ώρα,
δεν ήθελα να είμαι το παιδί της, είχα μάνα άλλως τε,
ήθελα να είμαι το αγόρι της.
Συνεχίσαμε και στο Γυμνάσιο-Λύκειο,μετά.Στο μικτό Αγίου Δημητρίου,
οδός Καλλιφρονά,στο στενό του Μαλτέζου.
Εξακολουθούσε να με βοηθά σε όλα, σε όλα πλήν των μαθηματικών..
-Να πας στό Θεοδωρόπουλο ρε, που θα δώσει Ακαδημαικό για
το μικρό πολυτεχνείο…εγώ πάω κλασσικό τώρα…
Διάβαζαν οι καθηγητές τις εκθέσεις της από έδρας..
εξαιρετικές, της Άννας και του Πάνου του Κατσιμίχα.
Γράφαμε κι οι άλλοι καλά. Ήσαν όμως σκέτο «εκθέσεις»…άψυχες,σχολικές.
Τελειώσαμε το σχολείο,  χαθήκαμε έκτοτε..
Έφυγε η Άννα, πήρε των ομματιών της…
Δεν έμαθα ποτέ γιατί…δεν είχε σημασία άλλως τε.
«…στη μακρινή την Αυστραλία…» που λέει κι ο Καζαντζίδης..
Μαθαίναμε τα νέα από τ΄αδελφάκι της το Δημήτρη.
Μας τον «άφησε» πίσω , στη «πλατεία».
Ξέρετε, στις μικρές ηλικίες η διαφορά 2-3 ετών μοιάζει χάσμα γενεών,
δεν πολυκάναμε παρέα.
Αργότερα πιά, συναντηθήκαμε στα σφαιριστήρια του μπάρμπα-Τάσου,
στο καφενείο του ΣαΪνη, στο ζαχαροπλαστείο ΜΕΛΙΣΣΑ,
στο καφωδείον ΓΑΡΔΕΝΙΑ του Ηλία του Ντέντε..
Έγινε ένα με τη παρέα ο Δημήτρης..
Ευφάνταστος,χιουμορίστας,κριτικό πνεύμα,ευθυτενής και όμορφος .
Ευσυγκίνητος, παρεάκιας, γλετζές. Τύπος αυθεντικός…
Με χόμπυ τη φωτογραφία και τη μαγειρική(τύφλα νάχουν δηλαδή
οι σημερινοί master-chef-φλώροι της TV).
Όσες φωτογραφίες υπάρχουν από τη παρέα,τη πλατεία,τη ταβέρνα, το γήπεδο
είναι δικές του..
Αποτύπωσε με εξαιρετικό τρόπο τη νεότητά μας….
Ύστερα έφυγε κι αυτός..
Οπως μας τον άφησε ,έτσι μας τον πήρε η Αννα..στη ζούλα.
  «…στη μακρινή την Αυστραλία…»
Μαθαίνω νέα τους από τη Νέλλη
χαίρομαι όταν τα νέα τους είναι καλά.
Τους σκέφτομαι συχνά , με τρυφερότητα
… το Δημήτρη και την Άννα..
τους παιδικούς μου φίλους  της Διασποράς..

oikonomou021

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: