Φρέσκα

Θου Κύριε! 15 – Σκουπιδιάρικο

από τον Ανερμάτιστο

Γειά! Τι κάνετε; Ελπίζω να είστε όλες και όλοι καλά και να περνάτε όμορφα.
Η αλήθεια είναι πως η γειτονιά που μένω είναι πολύ ήσυχη. Ειδικά τα βράδια, το μόνο που διακόπτει τη σιωπή είναι ο θόρυβος κάποιας εξάτμισης (κατοικώ στη Μέκκα των απανταχού βλαχοκάγκουρων, άλλωστε) ή οι τσιρίδες κάποιας δύσμοιρης γάτας που καταδιώκεται.
Ένα ωραίο βράδυ λοιπόν (4-5 π.μ. φανταστείτε), καθώς επέστρεφα από τη βόλτα μου έτυχε να συναντήσω το απορριμματοφόρο του δήμου. Καίτοι δεν είναι η πρώτη φορά που το συναντώ, έτυχε να παρατηρήσω κάτι καινούργιο.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση, ίσως γιατί είχα κοπανήσει και 2 ποτηράκια παραπάνω, ήταν ο εκκωφαντικός θόρυβος που προκαλούσε το συγκεκριμένο όχημα. Παρόλο που οι δρόμοι ήταν άδειοι σε ακτίνα 2 χιλιομέτρων, αυτό από μόνο του παρήγε φασαρία που αντιστοιχούσε σε 30 συμβατικά αυτοκίνητα.
Ακούγοντας λοιπόν όλη αυτή τη βαβούρα, μου ήρθε αυτόματα στο μυαλό μια παράξενη σκέψη. Δεν ξέρω γιατί, αλλά για κάποιο λόγο έκανα μια ανορθόδοξη συσχέτιση μεταξύ των οχημάτων και των ανθρώπων.
Σκεφτείτε το λίγο. Είμαι σίγουρος ότι όλοι ξέρουμε κάποιον άνθρωπο που προσπαθεί να ξεχωρίσει προκαλώντας υπερβολικό θόρυβο. Και για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, συνήθως είναι πάρα πολύ ενοχλητικός.
Πάρτε για παράδειγμα τον κλασσικό νεοέλληνα των social media  που μετατρέπει σε παντιέρα κάτι γλυκανάλατα συνθήματα του τύπου ”γαμώ τα λεφτά σας, ζωή θέλω”. Είναι παράξενο, διάολε, να υποστηρίζεις αυτή την άποψη και παράλληλα να μαζεύεις λεφτά με το στανιό για να πάρεις το τελευταίο i phone  των εξακοσίων ευρώ. Είναι παράλογο, τρελό!
Για να είμαι ειλικρινής βέβαια, πιστεύω πως η τάση για επίδειξη είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης κοινωνίας μας. Αν σκεφτούμε δε και τις αιτίες από τις οποίες πηγάζουν τέτοιες συμπεριφορές, γίνεται ξεκάθαρο πως μια μερίδα του κόσμου έχει σοβαρό πρόβλημα αυτοεπιβεβαίωσης.
Μη βιαστείτε να με κράξετε. Δεν το παίζω άνετος, κουλ και όλες αυτές τις αηδίες. Όπως όλοι οι άνθρωποι, έτσι κι εγώ έχω θεματάκια με το χαρακτήρα μου. Αυτό όμως δε σημαίνει πως θα ενοχλήσω το διπλανό μου για να επιβεβαιώσω την αξία μου. Δε μου φταίει σε τίποτα άλλωστε.
Η μόνη λύση σε τέτοιου είδους προβλήματα είναι η ψυχανάλυση. Και λέγοντας ψυχανάλυση, δεν εννοώ απαραίτητα την ιατρική βοήθεια. Πιστεύω πως ο καθένας μπορεί να κάνει σπουδαία δουλειά με τον εαυτό του, αν προσπαθήσει να βάλει τα πράγματα κάτω και να αποστασιοποιηθεί από τα πάθη του.
Βέβαια, είναι σαφές πως η παραπάνω συμβουλή προϋποθέτει την ύπαρξη μυαλού και υγιούς σκέψης, που δεν είναι και τα πιο δυνατά σημεία των περισσότερων ανθρώπων.
Δε βαριέστε όμως! Για αυτές τις περιπτώσεις υπάρχουν πάντα οι κατάλληλοι επιστήμονες που μπορούν να προσφέρουν τη σχετική βοήθεια. Δεν είναι κακό να τους επισκεφτεί κανείς.
Άλλωστε, αν είχαν όλοι το απαιτούμενο μυαλό αυτοί τί θα έκαναν; Κλέφτες θα γίνονταν;
φιλιά
Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: