Φρέσκα

Τι έγινε, ρε παιδιά;

του Ανερμάτιστου

Δεν ήθελα να γράψω πάλι για κάτι δυσάρεστο.
Αλήθεια, δεν το ήθελα καθόλου.
Αλλά, πάλι, σκέφτομαι πως κάπως πρέπει να το μοιραστώ.
Είναι καιρός τώρα που προβληματίζομαι αρκετά.
Από τότε που γύρισα στην Αθήνα, έχω ένα μόνιμο πρόβλημα.
Κι αυτό δεν είναι τα χρήματα.
Ούτε η λιτότητα που μας πλήττει γενικώς.
Είναι οι άνθρωποι.
Είναι ο μηχανισμός αυτής της κοινωνίας.
Το «σύστημα» που τροφοδοτεί όλη αυτή την κατάσταση.
Κι όμως, το μεγαλύτερό μας πρόβλημα δεν είναι τα λεφτά.
Γιατί, ακόμα και φτωχός να είσαι, υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα.
Υπάρχει η υγεία, η αγάπη, η οικογένεια, η φιλία.
Χωρίς πολύ κόπο, βρήκα 4 πιο σημαντικά πράγματα από τα χρήματα.
Άλλωστε, πως ζούσαν παλιά οι Έλληνες;
Ήταν πλούσιοι; Όχι, δεν ήταν.
Οι περισσότεροι άνθρωποι ήταν φτωχοί.
Περνούσαν με χίλια ζόρια και τους έβγαινε το λάδι για να βγάλουν το μήνα τους.
Καμία σχέση με τους περισσότερους από εμάς.
Εμείς το πολύ πολύ να στερηθούμε τον καφέ μας, το οποίο το νομίζουμε και για μεγάλη θυσία.
Κι όμως, αν ρωτούσες τους παλιότερους άκουγες τόσο ωραίες ιστορίες.
Ιστορίες αγάπης, οι οποίες δεν χρειάζονταν πολλά-πολλά για να είναι ολοκληρωμένες.
Έβλεπες περισσότερους ευτυχισμένους ανθρώπους, κακά τα ψέμματα.
Περισσότερους ολοκληρωμένους ανθρώπους.
Πως φτάσαμε, λοιπόν, να είμαστε τόσο ανολοκλήρωτοι, σε εποχή με τόσες ανέσεις;
Πως φτάσαμε να έχουμε τόσο μεγάλη ανάγκη το να δείξουμε κάτι, αλλά όχι να είμαστε κάτι;
Και το χειρότερο, πως φτάσαμε να έχουμε τόση λίγη αγάπη μέσα μας;
Γιατί φτάσαμε να ζηλεύουμε τόσο αυτά που δεν έχουμε και όχι να εκτιμούμε αυτά που έχουμε;
Ίσως να φταίει η κοινωνία, ίσως κι αυτοί που δεν μας τα έμαθαν σωστά.
Η ίδια κοινωνία, η οποία αργότερα θα σε «σταμπάρει» για όλα αυτά, ενώ είσαι δικό της δημιούργημα.
Και τα χρόνια περνάνε…
Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: