Φρέσκα

Σελίδες ημερολογίου 29 – Καλοκαιρινές ψηφίδες

του Μιχάλη Δήμα

Πέμπτη 7 Ιουνίου 2007. Καλαμάκι, καλοκαίρι, θάλασσα. Τριήμερα και τετραήμερα στη δροσερή υπόγα της θείας Βάσως. Μια τεράστια συκιά στη γωνιά του κήπου, μας προμήθευε δροσερά σύκα. Το μεγάλο φερ φορζέ τραπέζι φιλοξενούσε καφέδες, πολιτικές συζητήσεις, κουτσομπολιά και επεισοδιακές παρτίδες αγωνίας και ξερής. Ναυτική εβδομάδα, σημαιοστολισμένα πλοία στ’ ανοιχτά, θαλάσσια αύρα. Βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά από το περιγιάλι και μάνα μου με κείνο το μαγιό με τις γυναίκες, που ποιος ξέρει πόσα χρόνια το φόραγε, για να το θυμάμαι ακόμα. Και όλο έσπαγε την ησυχία και κάποιο αεροπλάνο, που πέρναγε από πάνω μας και ο παπαγάλος της γειτόνισσας που μίλαγε αγγλικά…
Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2008… και πολίτικη κουζίνα από τα χεράκια της Κατερίνας. Να γλείφεις και τα δάχτυλά σου. Σαββατόβραδο κι απόψε λίγο μουντό, με μια μελαγχολία διάχυτη παντού. Ένα αερόστατο απόψε να νοικιάσουμε, όπως πιτσιρικάδες νοικιάζαμε ποδήλατα τα καλοκαίρια στις κοσμοπολίτικες λουτροπόλεις, Μέθανα και Αιδηψό. Και να σου οι ορθοπεταλιές και τα ακροβατικά στους δρόμους με τις ευωδιές, που έφερνε η θάλασσα και τις άλλες που ερχόντουσαν από τα μαγέρικα, τα ζαχαροπλαστεία και τις ψαροταβέρνες. Ένα αερόστατο λοιπόν φανταχτερό και πολύχρωμο να νοικιάσουμε σαν και αυτό που έβλεπα στον ύπνο μου μια νύχτα. Πάνω απ’ τις στέγες, τις ταράτσες και το δάσος των καμινάδων και των κεραιών. Κι όλο να ανεβαίνουμε ψηλά στον ουρανό και να πετάμε για σαβούρα άδεια μπουκάλια μπίρας στα τυφλά. Και η φωταγωγημένη πόλη από κάτω καράβι έτοιμο να λύσει τα σχοινιά…
Κυριακή 22 Ιουνίου 2014. Ξυπολυσιά. Αίσθηση ελευθερίας. Ωραία γυμνά πόδια, που αφήνουν τα ίχνη τους πάνω στην άμμο και τα σβήνει το κύμα.
Μυρωδιά από πεύκο, θυμάρι και ιώδιο. Πού και πού κανένα αρμυρίκι. Πλατύγυρα καπέλα και σανδάλια ορφανά. Καρπούζια στη θάλασσα να διατηρηθούνε δροσερά. Βατραχοπέδιλα και κουβαδάκια. Κάποιοι ξεκοιλιάζουν αχινούς και πεταλίδες. Τα ζουμιά τρέχουν γύρω από το σαγόνι τους. Θαλάσσια μπάνια με πούλμαν. Φωνακλάδικες παρέες, οικογένειες με μικρά. Μιχαλάκη, όχι στα βαθιά… Καταμεσήμερο γυρνάει το ταψί από το φούρνο με τα γεμιστά ή με το αρνίσιο μπούτι στη λαδόκολλα. Απαραίτητη η εφημερίδα για να μην καούμε. Κατά προτίμηση Απογευματινή με τη γυμνόστηθη στην τρίτη σελίδα. Τις νύχτες στρωματσάδα σε αυλές, βεράντες, ταράτσες. Σπίτια ξεκλείδωτα, με το κλειδί πάνω στην πόρτα. Κάποιο τριζόνι συντροφεύει τα όνειρα της θερινής νυκτός. Ο ήλιος στο ζενίθ, η γη στο προσήλιο. Ραντεβού μεθαύριο το βράδυ στην αλάνα για να πηδήξουμε ξυπόλητοι του Αι Γιάννη τις φωτιές…

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: