Φρέσκα

Τα ρίχνουμε στις κότες

–  Τι είναι παιδί μου αυτά τα σχολικά γεύματα; Η γιαγιά απ’ την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής.
– Μοιράζουν φαγητό στο σχολείο για τα παιδιά που δεν έχουν. Είναι η κρίση που λέμε.
– Δεν ξέρω τι κάνουν αλλού, αλλά εδώ στο χωριό τα δικά μας παιδιά έχουν να φάνε και όλα τα φέρνουν απ’ το σχολείο και τα ρίχνουμε στις κότες.

~~~

– Πες μου Φιλίπ τι κάνεις με το πρόγραμμα για το δεκατιανό στο σχολείο;
– Τα κουλούρια και τα τοστ τα κουβαλάω εγώ με το αυτοκίνητό μου και τα φέρνω, τα άλλα τα φέρνουν οι εταιρείες-χορηγοί.
– Εσύ τα κουβαλάς; Γιατί;
– Τι να κάνω. Ή εγώ ή θα πρέπει να πω σε κάποιον γονιό να τα κουβαλήσει.

– Τα τρώνε τουλάχιστον τα παιδιά;
– Ε! Άλλα τα τρώνε, άλλα μένουν. Ειδικά κάτι πικάντικα κριτσίνια που μας έστελναν πριν τα Χριστούγεννα όσα παιδιά τα έτρωγαν ήταν στις βρύσες όλη μέρα. Απορώ τίνος ιδέα ήταν. Διαμαρτυρηθήκαμε και ευτυχώς που τα σταμάτησαν.

~~~

Μια κοινωνία σε κρίση. Ένα αφήγημα που διογκώθηκε για παιδιά που λιποθυμάνε μαζικά στα σχολεία απ’ την πείνα. Φιλάνθρωποι χορηγοί του «όλοι μαζί μπορούμε», «ψυχοπονιάρηδες» πολίτες που μπλέκουν παιδάκια, σκυλάκια, γατάκια, αδέσποτα, πρόσφυγες, όλα στον ίδιο κουβά, «αριστεροί» της ελεημοσύνης…

…και φαγητά να καταλήγουνε στις κότες.

Άναρχα όλα, μια ατέλειωτη σούπα όπως και τα περισσότερα σ’ αυτή τη χώρα. Για το φαίνεσθαι, για να δείξουμε ότι κάτι κάνουμε, με τις πραγματικές προσπάθειες να χάνονται σε έναν ωκεανό υποκρισίας, ανικανότητας, ανοργανωσιάς.

Δημιουργούμε σταθερά επαίτες και υποκριτές και αυτό το ονομάζουμε αλληλεγγύη.

– Γενικεύεις, φωνάζουν απ’ την άλλη μεριά του τραπεζιού.

Ίσως. Όμως σε μια χώρα που όλα γίνονται χωρίς πρόγραμμα και στόχευση τότε αυτός που βγαίνει ζημιωμένος είναι αυτός που έχει πραγματικά ανάγκη…

…και τα φαγητά τα τρώνε οι κότες. Κάτι είναι και αυτό.

XSAP_071610083

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: