Φρέσκα

Βγείτε απ’ το σπίτι…για τα θερινά της Αθήνας που σκαρφάλωσαν ψηλά

Πηγή: http://www.athinorama.gr/

Τα θερινά σινεμά προσαρμόζονται στο σήμερα τόσο ολοκληρώνοντας τη μετάβαση από το φιλμ 35 mm στους ψηφιακούς προβολείς όσο κι εμπλουτίζοντας τα κυλικεία τους, που έχουν πλέον τη δυνατότητα να προσφέρουν περίπου τα πάντα. Δίπλα στις παραδοσιακές μπίρες και στο ποπκόρν μπορεί κάποιος να βρει πλέον από ψαγμένο streetfood μέχρι περιποιημένα κοκτέιλ. Τα θερινά δεν έπαψαν ποτέ να είναι από τα πιο αγαπημένα στέκια των Αθηναίων κι εμείς θα σας προτείνουμε σε ποιες ταράτσες θα «σκαρφαλώσουμε» αναζητώντας τη μεγαλύτερη κινηματογραφική συγκίνηση αυτού του καλοκαιριού…

Το ιστορικό κέντρο της Αθήνας συγκεντρώνει μερικά από τα παλιότερα θερινά σινεμά, με ταράτσες που προσφέρουν ανεπανάληπτη θέα στα ομορφότερα σημεία της πόλης. Στην καρδιά της γραφικής Πλάκας, πάνω την πολύβουη οδό Κυδαθηναίων, βρίσκεται το Cine Paris, το οποίο άνοιξε για πρώτη φορά το 1920 με ιδιοκτήτη έναν… κομμωτή! Όσοι ανυποψίαστοι δεν έχουν επισκεφθεί ακόμη αυτήν τη μοναδική ταράτσα τους περιμένει μια έκπληξη όταν κοιτάξουν στα αριστερά τους και αντικρίσουν την Ακρόπολη σε όλο της το μεγαλείο να φαίνεται τόσο κοντά… Επόμενο λοιπόν ο εξώστης του να γεμίζει με αστραπιαία ταχύτητα και το κυλικείο να δουλεύει με πυρετώδεις ρυθμούς. «Κρυφό όπλο» του σινεμά οι vintage αφίσες προς πώληση που βρίσκονται στην είσοδο και τραβάνε την προσοχή των περαστικών, τουριστών και μη.

Κάτω από το λόφο του Λυκαβηττού βρίσκεται το περίφημο Σινέ Δεξαμενή, το οποίο στέκει σε περίοπτη θέση στην ομώνυμη πλατεία του Κολωνακίου. Τα πέτρινα σκαλοπάτια που θυμίζουν νησί και το τραπέζι-αντίκα στο ταμείο είναι μόνο κάποια από τα χαρακτηριστικά που το καθιστούν ένα από τα τελευταία ρομαντικά σινεμά της Αθήνας.

Το Βοξ, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία της περιοχής και καταφύγιο για κάθε σινεφίλ, στέκεται στην Πλατεία Εξαρχείων για σχεδόν 80 χρόνια και φαίνεται πως θα τα εκατοστίσει χάρη στο πιστό –εδώ και δεκαετίες– κοινό του αλλά στο ότι πέρασε εδώ και δύο χρόνια στην ψηφιακή εποχή.

Σημείο αναφοράς στην Πατησίων και μόνιμη στάση των τρόλεϊ, ο κινηματογράφος Αελλώ είναι ορόσημο για τις γύρω γειτονιές, με επισκέπτες από τη Λαμπρινή μέχρι την Κυψέλη να δίνουν το «παρών» όλο το χρόνο. Και αυτό γιατί, εκτός από τις χειμερινές αίθουσες, διαμόρφωσε στην ταράτσα του τον ιδανικό open air χώρο προβολής. Σε έναν άλλο πολυάσχολο δρόμο, την Ιερά Οδό, ανάμεσα στα clubs και στις μεγάλες πίστες ξεφύτρωσε τα τελευταία χρόνια ένα φρέσκο σινεμά που λοξοκοιτάζει το παρελθόν.

Η Λαΐς, το θερινό «αδερφάκι» της Ταινιοθήκης της Ελλάδος αποτελεί την πιο σινεφίλ ταράτσα που πρέπει να επισκεφθεί κάποιος. Μεταφέροντας τις δράσεις της Ταινιοθήκης στον υπαίθριο όροφο, οι καλοκαιρινές προβολές ποικίλλουν: από πρωτότυπα φεστιβαλικά αφιερώματα μέχρι τις προσεκτικά επιλεγμένες νέες ταινίες της εβδομάδας. Η έξοδος αμέσως μετά σε κάποιο από τα μπαρ της περιοχής επιβάλλεται…

«Ψυχαγωγεί και τέρπει» αναγράφεται στη μαρκίζα του 93χρονου θερινού σινεμά Πάλας με την καταπράσινη ταράτσα. Ο κατά μόλις 10 χρόνια νεότερος ιδιοκτήτης του Ματθαίος Πόταγας μπορεί να καυχιέται πως «τα έχει δει όλα», αφού λειτουργεί ακούραστα το σινεμά όλο το χρόνο από τα ’50s.

 

Για αστικές σινε-αποδράσεις προσφέρονται οι ταράτσες των προαστίων της Αθήνας, οι οποίες συνιστούν την ιδανική αφορμή για την ανακάλυψη «κρυμμένων» σημείων της πόλης. Η προαναφερθείσα Αβάνα καλωσορίζει τους επισκέπτες της με το όνομά της γραμμένο σαν σε ψηφιδωτό, σύμβολο της «αρχοντικής» της καταγωγής. Πρόκειται για το αναμφισβήτητο στέκι των μαθητών από τα κολέγια που βρίσκονται ακριβώς απέναντι αλλά και η ιδανική αφορμή για κοπάνα ή το πρώτο –δειλό– ραντεβού.

Κατηφορίζοντας την Κηφισίας, στο ύψος των Αμπελοκήπων, συναντάμε ένα από τα νεότερα θερινά, το μοντέρνο Άνεσις, που είναι… όνομα και πράμα. Ξύλινες καρέκλες σκηνοθέτη, διθέσιοι καναπές, σκαμπό στο μπαρ, ακόμη και σεζλόνγκ επιστρατεύονται για την εξασφάλιση της απόλαυσης.

Στο νότιο… ημισφαίριο της πόλης, ακριβώς δίπλα στην Πλατεία Νέας Σμύρνης, είναι το Σπόρτινγκ, που δεν σου επιτρέπει να ανεβείς στην ταράτσα δίχως να γευτείς τα σιροπιαστά-παγωτά τα οποία φτιάχνονται στη διάσημη ομώνυμη gelateria ακριβώς δίπλα του. Ο ορισμός του συνοικιακού σινεμά αναδίνει την ατμόσφαιρα γειτονιάς, η οποία «στριμώχνεται» στις καρέκλες του από το 1939.

Μεταξύ γης και ουρανού, ο Παράδεισος είναι το καλά κρυμμένο μυστικό της Αθήνας. Το σινεμά που εγκαινίασε ο σπουδαίος σκηνοθέτης Τζουζέπε Τορνατόρε στρέφει την ταράτσα του προς την καρδιά του Κορυδαλλού. Είναι το αποτέλεσμα των κόπων του δήμου αλλά και της ανήσυχης τοπικής λέσχης, που διοργανώνει προβολές και θεματικές βραδιές, δίνοντας και πάλι στο θερινό σινεμά τον πρωταρχικό του ρόλο, αυτόν του λαϊκού θεάματος.

Μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη θάλασσα βρίσκεται η μεγαλοπρεπής είσοδος του κινηματογράφου Βάρκιζα: ένας θερινός-πραγματικό ανάκτορο, του οποίου η ταράτσα ευωδιάζει από τα λουλούδια του πλούσιου κήπου του, ενώ όταν τελειώσει η προβολή υπάρχει πάντα η δυνατότητα για μια νυχτερινή βουτιά.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: