Φρέσκα

Κουβέντες για τα σκουπίδια

XSAP_1415252501

Προχτές,

– Έχεις σκοπό να κατεβάσεις τα σκουπίδια απ’ το μπαλκόνι; Δεν μπορώ απ’ τη βρώμα να βγω έξω. Η απεργία τέλειωσε.

– Τέλειωσε αλλά δεν τα μάζεψαν ακόμη απ’ τους κάδους. Θα τα κατεβάσω αύριο βράδυ. Λογικά θα περάσουν κι απ’ τον δρόμο μας.

– Γκρινιάζουμε κι εμείς. Σκέψου αυτούς που τα μαζεύουν με αυτή τη ζέστη. Πώς αντέχουν; Αυτή η δουλειά δεν πληρώνεται με τίποτα.

~~~

Πριν 5 μέρες στην πλατεία,

– Τι κάνετε εσείς με τα σκουπίδια;

– Τι να κάνουμε; Τα κρατάμε. Έχουμε και μικρό μπαλκόνι και φρακάραμε.

– Εμείς το βράδυ στήνουμε αυτί. Μόλις ακούσουμε θόρυβο από μεγάλο αυτοκίνητο κοιτάμε απ’ το παράθυρο μπας και περνάει η σκουπιδιάρα και αδειάσει τον κάδο για να προλάβουμε να τα κατεβάσουμε.

– Εγώ έχω έναν γνωστό στο Δημοτικό Συμβούλιο και του έβαλα τις φωνές γιατί στο δικό του δρόμο τα μαζεύουν και στον δικό μας όχι. Το ίδιο βράδυ τα μάζεψαν και σε μας. Μπορεί να είναι και τυχαίο.

– Δεν πάμε όλοι τις σακούλες στους κάδους που είναι γύρω από το Δημαρχείο; Εκεί τους αδειάζουν.

– Καλύτερα να τα κατεβάσουμε στο Παλιό Φάληρο. Είδα τον Δήμαρχο στην τηλεόραση να λέει πως αυτός έχει κάνει το κουμάντο του. Δήλωνε όλο καμάρι πως έχει κάτι ημιπαράνομους (sic) σταθμούς μεταφόρτωσης και τα βάζει εκεί.

– Από τέτοιες μαγκιές χορτάσαμε. Πέρασα το βράδυ από τα Νεκροταφεία στον Ασύρματο που έχει ένα σταθμό με απορριμματοφόρα ο Δήμος Παλαιού Φαλήρου. Βρώμα και δυσωδία σε όλη τη γειτονιά. Απορώ πώς ζούνε οι άνθρωποι εκεί.
Πώς λένε: Έξω από την πόρτα μας κι ας είναι όπου να ‘ναι!

– Εδώ στο Μπραχάμι δεν έχουνε τέτοια προβλήματα. Τα αφήνουμε στους κάδους και βρωμάει όλη η πόλη. Ισότητα στη βρώμα.

– Πρέπει να είναι δυνατό το σωματείο εδώ. Να απεργούν όλοι.

– Μην είσαι χαζός. Δεν δουλεύει έτσι το πράγμα.

– Γιατί;

– Δυο μέρες είχαν μόνο απεργία και μου είπαν ότι είχε και μικρή συμμετοχή. Θα το ρωτήσω.

– Και γιατί δεν τα μαζεύουν;

– Άστο καλύτερα.

~~~

Σήμερα,

– Κάνατε τελικά Δημοτικό Συμβούλιο;

– Χτες το πρωί.

– Τι έγινε;

– Μας μάλωσε η Δήμαρχος γιατί δεν κρατήσαμε τα σκουπίδια στα μπαλκόνια μας  και μετά πολύ κομψά είπε πως δεν τα έκανε και όλα σωστά το σωματείο, αλλά τώρα όλα καλά, όλοι αδελφωμένοι να αγωνιστούμε για κάτι που δεν πολυκατάλαβα. [1]

– Είδα ότι σήκωσαν και πανό στο Δημοτικό Συμβούλιο.

– Ναι! Ήταν κάπως σουρεαλιστική η όλη συζήτηση.

– Τελικά πόσους συμβασιούχους έχει ο Δήμος μας στην καθαριότητα;

– Κοντά στους 80.

– Με βάση το οργανόγραμμα πόσους χρειάζεται;

– Δεν θυμάμαι το σύνολο αλλά λείπουν γύρω στους 20.

– Αφού έχει ανάγκες για 20 πώς πήρε 80;

– Ας είναι καλά ο σύντροφος Σκουρλέτης που τα ‘κανε μαντάρα. Θα πεις δικά του λεφτά είναι; Με τα λεφτά των άλλων μπορείς να είσαι large αριστερός και άστους μετά να ψάχνονται.

– Καλά ο Σκουρλέτης αλλά διάβασα ότι και το Δημοτικό Συμβούλιο του Αγίου Δημητρίου ζητάει να διοριστούν όλοι. Ομόφωνα!!! [2] Αν έχει τόσες ανάγκες δεν πρέπει να φτιάξει καινούριο οργανόγραμμα; Δεν πρέπει να γίνουν οι αντίστοιχες μελέτες; Αυτά δεν γίνονται στο πόδι. Δεν μπορείς να δουλεύεις έτσι τους ανθρώπους και να τους τάζεις πράγματα που απλά δεν γίνονται.

– Έλα τώρα! Ξέρεις πως παίζεται το παιχνίδι. Όλοι τα ψηφουλάκια κοιτάνε γιατί ξέρουν ότι όταν είσαι στην ανάγκη πιάνεσαι απ’ τον πάσα ένα που σου πουλάει εκδούλευση και παραμύθι.

~~~

Το πρωί,

– Έλα, πες μου! Τι έγινε με την απεργία;

– Κοίτα να μαθαίνεις. Η συνδικαλιστική νομενκλατούρα το έχει βρει το κόλπο χρόνια τώρα και δουλεύει ακόμα καλά. Κάνεις μια κατάληψη στο τοπικό εργοτάξιο, κάνουν και μερικοί στη χωματερή – εκεί παίζεται το παιχνίδι – βγάζει και μια απόφαση το σωματείο αυθαίρετα πόσα απορριμματοφόρα «επιτρέπονται» να δουλεύουν!!! και όλοι ευχαριστημένοι. Ούτε χρήματα χάνονται για την απεργία, ούτε χρειάζονται όλοι να παίρνουν μέρος και τα όποια προβλήματα «λύνονται» με δημόσιες σχέσεις. «Βγάλε ένα απορριμματοφόρο παραπάνω.» «Όχι δεν σου βγάζω». «Καλά θα το δούμε» και πάει λέγοντας
Έτσι και η «επανάσταση» γίνεται και τζάμπα αλληλεγγύη δείχνεις και η νομενκλατούρα ανακυκλώνεται «αναβαπτιζόμενη» στους «αγώνες».

– Σαν την  «απεργία-αποχή» που κάναμε εμείς οι δάσκαλοι για τους διευθυντές.

– Ακριβώς. Όποιος ήθελε δήλωνε «απεργία-αποχή» και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ο  παράς έπεφτε κανονικά.

– Αν ισχύουν αυτά που λες τότε δε μιλάμε για συνδικαλισμό αλλά για κατάντια. Αλίμονο στους συμβασιούχους. Τους δουλεύουν όλοι.

-Τα κόλπα αυτά τα είχαν ξεκινήσει παλιά οι Πασοκοι στα συνδικάτα του δημοσίου όταν η μαζικότητα στις κινητοποιήσεις άρχισε να πέφτει  αλλά  τώρα το πήραν όλοι σχοινί κορδόνι. Κρατικοδίαιτος «συνδικαλισμός» και άμα λες και καμιά κουβέντα σου κουνάνε το δάχτυλο γιατί είσαι λέει μειωμένης ταξικής συνειδήσεως.

– Το έχουμε ξαναπεί. Σ’ αυτή τη χώρα όλοι λίγο πολύ ΠΑΣΟΚ είμαστε. Αλλά βλέπεις   επιβιώνουν όλα αυτά γιατί ποντάρουν στην αγωνία και τον πόνο του κόσμου και η συλλογικότητα στα σωματεία είναι το μεγάλο ζητούμενο διαχρονικά.

~~~

Το βράδυ,

Η φωνή του Άσιμου σκεπάζει τον θόρυβο του ανεμιστήρα που ανακυκλώνει τον ζεστό αέρα:

«Δε μου `χει μείνει φωνή, δε μου `χει μείνει λαλιά
Και μου χρειάζεται καινούργια καρδιά.

Δε μου `χει μείνει παλμός και κάπου χάνει ο ρυθμός
Στην καθημερινή μιζέρια αραχτός.

Καλοκαιράκι γλυκό σε βαποράκι να μπω
Για ταξιδάκι παραθεριστικό.

Να γίνω έτσι κι εγώ φρικιό καλοκαιρινό
Να μοιάζω φρούτο εποχιακό.

Σε κυνηγάω ζωή και δε θα κάνω στροφή
Ποθώ την έκρηξή σου την πρωταρχική.

Μα όλα γύρω ταμπά, μπαχά και θανατερά
Με καθηλώνουνε καμιά φορά.»

XSAP_3514252601


[1] https://goo.gl/uPNRqJ
[2] https://goo.gl/ZBZHXL

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: