Φρέσκα

θερινά γεύματα με …κολοκυθάκια τηγανητά

Πόσο πια να αναδείξει η μαγειρική τα πιο καταφρονεμένα απ’ τις εκφράσεις ζαρζαβατικά? Τα κολοκύθια με τ’ όνομά τους, την κοψιά και την αδέξια χάρη τους -ως κολοκυθάκια- δεν κέρδισαν μήτε αξία μήτε σεβασμό στον αυστηρό κόσμο των λέξεων. Ούτε καθήμενα στο πάτερο ούτε συγχρωτιζόμενα με τη ρίγανη ούτε παίζοντας –και καλά- κρουστά (κολοκύθια στο πάτερο, με ρίγανη, τούμπανα) κατάφεραν να διαχωρίσουν εαυτούς απ’ το γκέτο των εννοιών της χαζομάρας. «Σαχλαμάρες κι ανοησίες» αποφάνθηκε η λεξιλογία με ύφος πλήρους αποδοκιμασίας και επέλεξε τις χειρότερες ταμπέλες, συνώνυμα της βλακείας και τους τις κόλλησε χωρίς πολλά-πολλά. Τα ‘χασαν οι φεγγαροφερμένοι κολοκυθοανθοί, η ‘καλή’ μέρα απ’ το πρωί… σκέφτηκαν ίσως, τότε παλιά, και κατέθεσαν για πάντα την τρυφερή τους ευπιστία στα φίλεργα χέρια που τους μαζεύουν νωρίς.
Οι imaginistes συντάσσονται με το ταπεινό λαχανικό. Μας αρέσουν τα κολοκυθάκια και γιατί η ευέλικτη αδυναμία τους συνυπάρχει τόσο καλά με άλλα υλικά. Η ουδετερότητά τους επιτρέπει άπειρες δημιουργικές παρεμβάσεις και δίνει απολαυστικούς γευστικούς συνδυασμούς. Τα φτωχά κολοκύθια όταν κυριαρχούν στο πιάτο συνηγορούν σ’ έναν καθαρό, υποστηρικτικό χαρακτήρα που παίζει με την υφή και τις αντιθέσεις. Πριμοδοτούνται απ’ τα αρωματικά όπως ο δυόσμος, η μέντα, ο μαϊντανός και οργανώνουν ωραία τις γεύσεις, ελαφριές συχνά και ντελικάτες, το είδος ακριβώς που οι αισθήσεις προτιμούν το καλοκαίρι.
οικείες.
Προτείνουμε, λοιπόν, εδώ, για τους λάτρεις των τραγανών κολοκυθιών, που τώρα με την καλοκαιριά εμφανίζονται πανέμορφα στις λαϊκές και βιολογικές αγορές, μια απλή, σπιτική συνταγή, με βαθμό δυσκολίας μηδέν και τρία μόνο υλικά: αλεύρι, νερό και ελάχιστο baking powder. Και, φυσικά, μια-δυο μαστοριές.   Αρχικά, χρειάζεται, αφού κόψουμε τα κολοκυθάκια, που περιέχουν πολύ νερό, να τα αφήσουμε μισή ωρίτσα καλά αλατισμένα για να «ιδρώσουν» (να αποβάλουν δηλαδή τα πολλά υγρά τους), να αφυδατωθεί η σάρκα τους και να παραμείνει τραγανή περισσότερη ώρα μετά το τηγάνισμα. Μετά, πρέπει να τα στεγνώσουμε, πιέζοντάς τα ελαφρά με χαρτί κουζίνας ή μια καθαρή απορροφητική πετσέτα κουζίνας μέχρι να στεγνώσουν εντελώς (αν και λίγες στάλες ιδρώτα θα συνεχίζουν να εμφανίζονται μέχρι και το αλεύρωμα…). Επίσης, μη φοβηθείτε τον χυλό που θα είναι πηχτός. Έτσι πρέπει να είναι για να κάνει καλή κρούστα και να κρατηθεί πάνω στο σώμα του κολοκυθιού.   Και, τέλος, φροντίστε να τηγανίσετε σε βαθύ τηγάνι με αρκετό λάδι, για να μπορούν τα κολοκυθάκια σας να κολυμπούν, απολαμβάνοντας ομοιόμορφο ροδοκοκκίνισμα απ’ όλες τις πλευρές.

Πηγή: www.lifo.gr

http://www.pandespani.com/syntages/kolokythakia-syntages/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: