Φρέσκα

Αληθινές ιστορίες του Μπραχαμίου…Η αποστολή του Αποστόλη

της Αλκυόνης

Η ιστορία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που έχουν διαδραματιστεί το 2013 στο Μπραχάμι. Οι χαρακτήρες και τα ονόματα είναι αλλοιωμένα για ευνόητους λόγους…
Κρατώντας ένα λογαριασμό που μόλις είχε διακανονίσει σε δόσεις, περίμενε τη σειρά της στα γεμάτα από κόσμο ταμεία. Κάθε φορά που έπρεπε να ασχοληθεί με κάτι παρόμοιο χαλούσε άσχημα η διάθεσή της και έχανε την υπομονή της. Δεν έβλεπε την ώρα να τελειώσει και να βγει έξω από τη Δημόσια Επιχείρηση που βρισκόταν και να γυρίσει σπίτι της. Ούτε και τους ανθρώπους έβλεπε γύρω της.
Κάποτε επιτέλους έφτασε στο ταμείο, τακτοποίησε το λογαριασμό και προχώρησε προς την έξοδο. Τότε ξαφνικά κάποιος στάθηκε δίπλα της θαρετά: Καλημέρα, μετά από τόση ταλαιπωρία, θα ‘θελες να πιούμε ένα καφέ?”
Η Ντίνα τα ‘χασε. Σίγουρα δεν μιλάει σε ‘μένα! Θα παραγνώρισε ο άνθρωπος! Μήπως είναι κάποιος παλιός γνωστός? Κοίταξε προσεκτικά τον άνδρα που στεκόταν μπροστά της. Όχι δεν της θύμιζε τίποτα, ούτε το ευγενικό του πρόσωπό, ούτε η επιμελημένη εμφάνισή του. Κάτι ψιθύρισε μέσα από τα δόντια της και ούτε κατάλαβε πως βρέθηκε καθισμένη δίπλα του στην αναπαυτική πολυθρόνα της διπλανής καφετέριας.
Κάτω από τη σκιά των δέντρων, καθόταν απέναντι από τον Αποστόλη και έπινε τον καφέ που την κέρασε. Τι γύρευε εδώ μαζί του? Γιατί δεν αρνήθηκε? Αλληλοσυγκρουόμενες σκέψεις χοροπηδούσαν μέσα στο κεφάλι της και δεν μπορούσε να απολαύσει ούτε τη δροσιά, ούτε να παρακολουθήσει τι της έλεγε με την γοητευτική, ομολογουμένως, φωνή του.
Σκέφτηκε ότι δεν υπάρχει λόγος να νιώθει έτσι και σιγά σιγά ηρέμησε. Ένα καφεδάκι έπινε που πραγματικά το χρειαζόταν εκείνη τη στιγμή. Εδώ και είκοσι χρόνια που χήρεψε ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για κάποια ανδρική παρουσία. Αλλά και οι άνδρες, δεν της είχαν δείξει κανένα ενδιαφέρον.
Τόσα χρόνια παρηγορήθηκε για το χαμό του άνδρα της Σταμάτη, πέφτοντας με τα μούτρα στη δουλειά. Εξάλλου είχε και δύο κορίτσια να παντρέψει. Μετά ήρθε το μεγάλωμα των εγγονιών της. Τη μοναξιά την κάλυψαν λίγες φίλες και πολλά ταξίδια. Τώρα όμως η σύνταξη δεν έφτανε για μεγάλες αποδράσεις. Ίσα ίσα να βγαίνει ο μήνας.
Δεν υπήρξε ποτέ απαιτητική, ούτε κοκέτα. Πρόσεχε τον εαυτό της, μόνο όσο χρειαζόταν για να είναι υγιής και είχε μια αξιοπρεπή εμφάνιση. Απλό ντύσιμο, άνετα και βολικά παπούτσια, πολύ διάβασμα, περπάτημα και μπάνια στη θάλασσα όσο πιο συχνά μπορούσε. Την αγαπούσε τη θάλασσα.
Ο Αποστόλης ήταν συνταξιούχος του Εμπορικού Ναυτικού, χωρισμένος με μεγάλα παιδιά, τακτοποιημένα. Μετά από πολλά κατέληξε να της πει ότι νιώθει πολύ μόνος και πως σαν την είδε, ένιωσε να την γνωρίζει χρόνια.
Είχε μεσημεριάσει για τα καλά, τον ευχαρίστησε για τον καφέ και σηκώθηκε να φύγει. Εκείνος την καθυστερούσε όσο μπορούσε και δεν την άφηνε να φύγει πριν να ορίσουν την επόμενη συνάντησή τους. “Να μην χαθούμε τώρα που γνωριστήκαμε. Πέρασα τόσο ωραία! Ελπίζω και εσύ”, της είπε σχεδόν παρακαλώντας.
Κανόνισαν το ραντεβού για την επόμενη, στις 9:00 το βράδυ. Επιστρέφοντας σπίτι της η Ντίνα αισθανόταν ότι κάτι είχε αλλάξει στο βάδισμά της. Ήταν πιο ανάλαφρο? Περπατούσε με το κεφάλι ψηλά? Ναι, ήταν χαρούμενη!
Μπαίνοντας μέσα στάθηκε στον καθρέφτη της εισόδου και παρατηρούσε προσεκτικά. Είχε πολύ καιρό να το κάνει, και αυτό που έβλεπε δεν μπορούσε ακριβώς να το περιγράψει. Μιζέρια? Παραίτηση? Τα μαλλιά της μαζεμένα πίσω, ήταν βολικά μεν αλλά την μεγάλωναν. Το δέρμα της όμως ήταν φωτεινό και υγιές. Ας ήταν καλά οι κόρες της που στις γιορτές της χάριζαν κρέμες λοσιόν και make up. Η ίδια βαριόταν απίστευτα τα κομμωτήρια και τις αισθητικούς. Όσο για τα ρούχα της. Άσε καλύτερα! Το χρώμα πληκτικό, γκρι, καφέ άντε και κανένα μπλε. Έβαλε τα γέλια με τον εαυτό της. Πόσο απελπισμένος μπορεί να ήταν ο Αποστόλης για να φλερτάρει μαζί της?
Προχώρησε τώρα αποφασισμένη στην κουζίνα. Ετοίμασε με μεγάλη επιμέλεια το γεύμα της, το έβαλε σε ένα δίσκο μαζί με ένα ποτηράκι ούζο και αρκετό πάγο. Δεν το συνήθιζε, σήμερα όμως το έκανε πολύ κέφι. Βγήκε στη σκιερή βεράντα και το απόλαυσε με τον ήχο τραγουδιών από το ραδιόφωνο, που της έκανε παρέα όλη τη μέρα για να μην νοιώθει ολομόναχη. Όλο το απόγευμα είχε μια αναστάτωση και μια χαρούμενη διάθεση σκεπτόμενη τον Αποστόλη. Βρε λες τώρα στα γεράματα? Έχει γούστο!
Το βράδυ δεν ανέφερε τίποτα στις φίλες της αλλά το μυαλό της έτρεχε συνεχώς εκεί. Έχασε και στην μπιρίμπα, αλλά δεν την ένοιαξε καθόλου. Πράγμα που δεν έμεινε ασχολίαστο από την Ανθούλα. «Τι έγινε Ντινούλα και είσαι κεφάτη απόψε?»
Μια ενοχή την έκανε να δικαιολογηθεί: «Πρέπει να ζούμε την κάθε μέρα μας σαν να είναι η τελευταία μας». Πληρωμένα λόγια ψυχοθεραπευτών για την απόκτηση της ματαιότητας.
Την επόμενη μέρα ξύπνησε κεφάτη. «Άλλο και τούτο, δεν πονάω σήμερα!».
Αφού τελείωσε τις απαραίτητες δουλειές, άνοιξε τη ντουλάπα, πέταξε όλα τα ρούχα στο κρεβάτι και άρχισε τις εκκαθαρίσεις. Διάλεξε όλα τα χρωματιστά και κομψά ρούχα που είχε, τα φρεσκοσιδέρωσε και έχωσε τα υπόλοιπα σε μια παλιά βαλίτσα. Έχει ακόμα εκπτώσεις σκέφτηκε, ώρα για τα μαγαζιά. Θα περνούσε και από το κομμωτήριο.
Κόντευε να νυχτώσει πια και η Ντίνα με λευκό λινό παντελόνι, γαλάζιο πουκάμισο, περνά τα χέρια από τα κομμένα και χτενισμένα μαλλιά της. «Αλάφρωσε το κεφάλι μου», είπε στην κομμώτρια που την κοιτούσε και δεν το πίστευε.
 
Γύρισε στο σπίτι, άναψε όλα τα φαναράκια που είχε στη βεράντα που έβλεπε προς την Ακρόπολη, για να φτιάξει ατμόσφαιρα. Η δύση του ήλιου έδινε ένα ρόδινο χρώμα στον ορίζοντα. Περασμένες εννιά και δεν είχε ακόμα νυχτώσει. Κάθισε, έβαλε τα πόδια της ψηλά, στο πλαίσιο της ζαρντινιέρας και καμάρωνε το βερνίκι στα νύχια των ποδιών της.
Αύριο θα πήγαινε στη θάλασσα.
Να ‘σαι καλά Απόστολε που εκπλήρωσες την αποστολή σου.
Καληνύχτα…
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: