Φρέσκα

Ξέρεις από…βέσπα;

Η άνοδος και η πτώση και πάλι η άνοδος του θρυλικού δίκυκλου, που πάντα συνδέεται με το στυλ. Τώρα είναι πάλι μόδα, φέρνοντας άλλον αέρα στην οδήγηση μέσα στην πόλη. Ως πότε όμως;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για μόδα. Τα σκούτερ φαίνεται να είναι τα δίκυκλα αστικής μετακίνησης του νέου αιώνα παντού στον κόσμο. Ακόμη και στις ΗΠΑ, όπου πωλούνται σε ειδικές μπουτίκ. Το σκούτερ είναι η εξέλιξη της βέσπας, του θρυλικού δίκυκλου με τις περισσότερες πωλήσεις από κάθε άλλο, που έκανε γνωστή την Piaggio παγκοσμίως και βοήθησε στην καθιέρωση του ιταλικού ντιζάιν.

Η Piaggio ξεκίνησε ως βιομηχανία το 1884 και πέρασε στον τομέα κατασκευής υλικών για αεροπλάνα το 1920.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου (1943) έφτιαξε το πρώτο της δίκυκλο, που το ονόμασε Paperino, από το όνομα του Ντόναλντ Ντακ στην Ιταλία.
Τρία χρόνια αργότερα παρουσίασε την πρώτη vespa που σημαίνει «σφήκα») κατασκευασμένη με την εξής φιλοσοφία: Οσο το δυνατόν απλούστερο δίκυκλο, που να μη λερώνεσαι όταν το οδηγείς.
Η δεκαετία του ’60
Στη δεκαετία του ’60 η βέσπα γίνεται σύμβολο των μοντς στην Αγγλία και γεμίζει καθρέφτες και άλλα αξεσουάρ. Την εποχή εκείνη οι άγγλοι τινέιτζερ χωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες, στους ρόκερ και στους μοντς. Οι πρώτοι πιο άγριοι, με δερμάτινα μπουφάν, λευκά μπλουζάκια και μπριγιαντίνη, και οι δεύτεροι πιο κουλ, με κομψά σακάκια, στενές γραβάτες, σουέντ ρούχα και παπούτσια, οι οποίοι υιοθέτησαν ως μέσο μετακίνησης τις βέσπες, σε αντίθεση με τις μοτοσικλέτες, που χρησιμοποιούσαν οι «αντίπαλοι».
Ο βασικός λόγος που το έκαναν ήταν ακριβώς η μεγάλη σημασία που έδιναν στην εμφάνισή τους και δεν ήθελαν να λερώνουν τα ρούχα τους.
Οι διαμάχες μεταξύ μοντς και ρόκερ ήταν συστηματικές και, όταν επενέβη δυναμικά η αστυνομία, τις μετέφεραν από το Λονδίνο στα προάστια και στην ύπαιθρο και έτσι οι βέσπες φανέρωσαν και την αξιοπιστία τους σε αυτά τα ταξίδια.
Υπάρχουν δύο ταινίες που δίνουν ανάγλυφα την εικόνα που επικρατούσε την εποχή εκείνη. Πρόκειται για το «Quadrophenia», με μουσική των Who, που θεωρήθηκαν και οι «μουσικοί πατέρες» του είδους, και για το φιλμ «Absoloute Beginners» με τον Ντέιβιντ Μπάουι, με μια πιο φουτουριστική απεικόνιση του ίδιου θέματος.
Οι κομψευόμενοι μοντς έδωσαν στο λαϊκό αυτό δίκυκλο το στυλ που του έλειπε, ενώ πριν από αυτούς είχαν φροντίσει διάφοροι κινηματογραφικοί αστέρες, αφού η βέσπα έχει μεγάλη κινηματογραφική καριέρα.
Το δίκυκλο βελτιωνόταν συνεχώς και η αξιοπιστία του έγινε παροιμιώδης, ενώ το κόστος έμενε χαμηλό και έτσι ήταν προσιτό σε όλους. Οι καιροί όμως αλλάζουν και οι τάσεις του κοινού διαφοροποιούνται. Η ιαπωνική κυριαρχία στους δύο τροχούς… έκανε στην άκρη τη βέσπα και το άλλοτε σπουδαίο στυλ της έγινε παρωχημένο. Στη δεκαετία του ’80 όλοι ­ σχεδόν ­ κορόιδευαν όποιον τολμούσε να οδηγεί βέσπα. Η εταιρεία βρέθηκε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και με δυσκολία έφθασε στη δεκαετία του ’90. Το 1992 πούλησε στην Αγγλία 200 δίκυκλα, το 1999 έφθασε τις 15.000 και εφέτος θα ξεπεράσει τις 22.000.
Η αναγέννηση
Τι συνέβη ξαφνικά και το κλίμα μεταστράφηκε; Πώς η κατάρρευση έγινε πάλι θρίαμβος;
Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 η γενικευμένη νοσταλγία έγινε η νέα τάση. Νοσταλγία στη μουσική και στο βιομηχανικό ντιζάιν στο σχήμα των αυτοκινήτων και στα ρούχα. Τα τελευταία χρόνια τα πάντα ­ σχεδόν ­ θυμίζουν κάτι από το παρελθόν.
Η αναβίωση μουσικών τάσεων έφερε πάλι τους μοντς στο προσκήνιο, ενώ δημιουργήθηκε και μια νεομόντ τάση, αυτή τη φορά προεξάρχοντος μουσικά του Πολ Γουέλερ (πάλαι ποτέ αρχηγού των Jam, οι οποίοι έγιναν σημείο αναφοράς της νέας τάσης). Ταυτόχρονα η νοσταλγική γραμμή άρχισε να κυριαρχεί στα οχήματα.
Τα πάντα ήταν ευνοϊκά για τη δυναμική επιστροφή της βέσπας, πράγμα το οποίο έγινε. Ο Ντέιμον Αλμπαρν, αρχηγός των Blur, και ο Νόελ Γκάλαχερ των Oasis φωτογραφίζονται πάνω σε βέσπα, αλλά η Piaggio έχει έναν ακόμη άσο στο μανίκι της, το σκούτερ. Θυμίζει βέσπα, αλλά δεν έχει συμπλέκτη και ταχύτητες, δεν είναι καν ημιαυτόματο όπως τα παπιά. Είναι απλό, σύγχρονο και εύχρηστο, πράγμα που το κάνει προσφιλές στις γυναίκες. Οι δρόμοι γεμίζουν από σκούτερ. Η νέα γενιά έχει βρει το όχημά της.
 
Το όχημα του 21ου αιώνα
Ακόμη και η Αμερική γοητεύεται από τη σύγχρονη βέσπα, η οποία πωλείται σε ειδικά καταστήματα, που θυμίζουν μπουτίκ ακριβών ρούχων, σε μια προσπάθεια να παραμείνει προϊόν για αγοραστές υψηλής κλάσης και να μη μετατραπεί σε μέσο που χρησιμοποιείται για εταιρείες κούριερ και ντελίβερι πίτσας.
Οι Ιάπωνες αντέδρασαν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, ενώ τώρα ακολουθούν και οι κορεάτες κατασκευαστές. Τα σκούτερ που ξεκίνησαν από τα 50 κυβικά έχουν φθάσει αισίως στα 400 και ο συναγωνισμός συνεχίζεται. Τα λεγόμενα maxi-bikes έδωσαν τη δυνατότητα σε μια κοινωνική και ηλικιακή κατηγορία να καταδεχθεί να ανεβεί σε δίκυκλο. Ανθρωποι μέσης ηλικίας και υψηλού εισοδήματος κινούνται άνετα στην πόλη, φορώντας το Armani τους, με ένα δίτροχο που θυμίζει αυτοκίνητο σε άνεση και ευκολίες, πράγμα που τους δίνει τη δυνατότητα να αποχωριστούν το πολυτελές τους όχημα.
Η νοσταλγική διάθεση όμως που υπάρχει υποχρεώνει τις εταιρείες να κατασκευάζουν μοντέλα που θυμίζουν έντονα σχέδια του παρελθόντος, ικανοποιώντας κάθε απαίτηση, ενώ τα πραγματικά παλιά μοντέλα είναι ήδη συλλεκτικά.
Δεν έχουμε παρά να περιμένουμε να δούμε αν θα φθάσει πάλι η στιγμή που η οδήγηση σκούτερ θα είναι ντροπή ή αν αυτή τη φορά θα μπορέσει να μείνει για πάντα νέο.

Αναδημοσίευση από το ΒΗΜΑ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: