Φρέσκα

“Πώς είσαι έτσι; Κουραμπιέ, ε κουραμπιέ!”

Από τότε που ανακαλύφθηκε η άχνη  ζάχαρη, οι άνθρωποι εφηύραν αυτά τα τραγανά, νοστιμότατα μπισκοτάκια που λιώνουν στο στόμα σαν λουκουμάδες. Τους φτιάχνει η μαμά και η γιαγιά και τα παιδιά πρέπει να ξεχωρίσουν τον καλύτερο έχοντας ως επιβράβευση έναν επιπλέον κουραμπιέ. Έτσι δεν μπορούν να πουν ψέματα. Λέγεται ότι πρωτοφτιάχτηκαν στον παράδεισο, αφού είναι παραδεισένιοι. Μάλλον θα τους έφτιαξε η  Εύα σε μια προσπάθεια να γλυκάνει τον Αδάμ μετά από εκείνο το πικρό μήλο του Κερατά που τον ανάγκασε να καταπιεί. Άλλοι λένε πως αφού τους αποκαλούν παραδεισένιους θα πρέπει να τους έφτιαξαν κάποια πολύχρωμα παραδείσια πουλιά, όταν αντί για κουτσουλιά ένα εξελιγμένο είδος αφόδευσε άχνη ζάχαρη . Αυτή η θεωρία δεν είναι όμως ευρύτερα αποδεκτή αφού δεν εξηγείται πώς τα πουλιά βρήκαν τα υπόλοιπα συστατικά και τον φούρνο.

Ο κουραμπιές είναι το απόλυτο χιονάτο γλύκισμα των Χριστουγέννων. Τρώγεται κλασσικά με άχνη. Πλέον και με επικάλυψη σοκολάτας ή με ινδοκάρυδο. Είτε με αμύγδαλα μέσα, είτε με καρύδια. Όσο απλό γλυκό κι αν είναι, έχει κι αυτό τα μυστικά του και κάποιες λεπτομέρειες που δεν δίνουμε σημασία και αναφέρω παρακάτω.
1) Το σωστό βούτυρο για τον κουραμπιέ είναι το πρόβειο. Μας φαίνεται λίγο βαρύ αλλά εκεί βασίζεται το υπέροχο άρωμά του. Το βούτυρο το χτυπάμε πάντα με την άχνη που μας ορίζει μια συνταγή. Όσο πιο πολύ χτυπάμε το μείγμα, τόσο πιο αφράτοι και νόστιμοι θα γίνουν οι κουραμπιέδες. Ιδανικά χτυπάμε το μείγμα για 15 -20 λεπτά. Οπότε καλύτερα να χρησιμοποιούμε μίξερ πάγκου και όχι χειρός. Και με το εξάρτημα που λέγεται φτερό. Το μείγμα θα μοιάζει με ρευστή κρέμα. Αν οι κουραμπιέδες σκάσουν κατά το ψήσιμο φταίνε 2 λόγοι. Ή χτυπήθηκε η ζύμη περισσότερο από το κανονικό, ή η υγρασία του βουτύρου που χρησιμοποιήσαμε εισχώρησε ανάμεσα στους πόρους του μπισκότου και δημιούργησε ρωγμές. Γι’αυτό λοιπόν χρησιμοποιούμε πρόβειο λιωμένο που κυκλοφορεί σε βαζάκια στο εμπόριο, το οποίο με την επεξεργασία του εξατμίζεται το νερό που περιέχει και αυξάνονται περισσότερο τα λιπαρά. Παρόλα αυτά το σκάσιμο όμως δεν πρέπει να μας προβληματίζει, αφού όταν κρυώσουν τους βουτάμε σε μπόλικη άχνη και τους τινάζουμε ανάμεσα στα χέρια μας. Έτσι η άχνη που εισχωρεί ανάμεσα στα σκασίματα, τα καλύπτει και κάνει ακόμα πιο νόστιμους τους κουραμπιέδες μας.
2) Οι κουραμπιέδες πρέπει να ψήνονται σε χαμηλές θερμοκρασίες και όχι για πολλή ώρα, ώστε να μην αποκτήσουν τραχιά και σκληρή υφή και να βγαίνουν σχεδόν λευκοί.
3) Πρέπει να τους σκεπάζουμε καλά γιατί απορροφούν πολύ εύκολα υγρασία, νοτίζουν και χάνουν την τραγανή υφή τους.
4) Αν δεν προσθέσουμε άχνη μπορούμε να τους διατηρήσουμε μέχρι και 3 μήνες κλεισμένους αεροστεγώς σε μεταλλικά κουτιά. Τους πασπαλίζουμε άχνη όταν είναι να τους καταναλώσουμε.
5) Για άρωμα επίσης μπορούμε να προσθέσουμε βανίλια, ξύσμα πορτοκαλιού ή ξύσμα λεμονιού
6) Η άχνη ζάχαρη περιέχει σε μικρό ποσοστό κορν φλάουρ για να μην συσσωρεύει υγρασία και πετρώνει. Για να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα νοτίσουν οι κουραμπιέδες, μπορούμε να ρίξουμε 1 κουτάλι επιπλέον κορν φλάουρ στην άχνη που θα χρησιμοποιήσουμε για το πασπάλισμα.
7) Αν θέλουμε να τους αρωματίσουμε με ανθόνερο ή ροδόνερο, τους ραντίζουμε μόλις τους βγάλουμε από το φούρνο.
Καλοφάγωτοι.

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: