Φρέσκα

Παραισθήσεις…Η θλιβερή μοναξιά της παραγκούπολης

«εμείς μένουμε στην επαρχία σε νησί στα βουνά στον κάμπο σε κόμπο με χαρμολύπη αλλά τίποτα δεν μας λείπει∙»

Ντίνος Σιώτης

 

του Παραισθησιογονολήπτη

ΑΡΤΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑΤΑ

Η θλιβερή μοναξιά της παραγκούπολης

Η κουβέντα των ημερών είναι το κοινωνικό μέρισμα. Ποιος το πήρε, ποιος δεν το πήρε, τι εθνικότητας ήταν. Και η λοταρία της εφορίας επίσης. Εγώ θα προσθέσω και τις Χριστουγεννιάτικες φιέστες με αφορμή το χωριό που στήθηκε έξω από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Ένα τίποτα που θέλει να γίνει κάτι. Τσόντα Χριστουγέννων για τους εκδρομείς στο Δήλεσι. Ποιόν αφορούν όλες αυτές οι επαρχιώτικες φιέστες; Ούτε καλαίσθητες είναι, ούτε προσφέρουν ψυχαγωγία ή διασκέδαση.

Όταν ο ρήτορας Δημοσθένης πριν από περίπου 2.400 χρόνια αναρωτιόταν τι έφταιξε για την κατάντια του κράτους και τη φτώχεια στην οποία είχε περιέλθει ο λαός, είχε δώσει σαφή απάντηση τόσο για την εξωτερική όσο και την εσωτερική πολιτική του κράτους που δεν ενδιαφερόταν να προσφέρει μια δικαιότερη χρησιμότερη και διαρκή κατανομή του δημοσίου χρήματος με την προσφορά έργων μονίμων. Έτσι και σήμερα. Ενώ η Ελλάδα πάσχει από βασικές υποδομές  σε ντροπιαστικό σημείο σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη ξοδεύονται χρήματα αλόγιστα πολλές φορές για έργα ανούσια, εφήμερα.

Και τότε το πρόβλημα ήταν η διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, ο προσωπικός πλούτος των πολιτικών και ο έλεγχος των αγαθών από αυτούς. Λέει στους Αθηναίους στον Ολυνθιακό Γ’ «Έχετε καταντήσει υπηρέτες, άνθρωποι της προσκολλήσεως, ευχαριστημένοι αν σας μοιράζουν αυτοί θεωρικά χρήματα ή διοργανώνουν πομπή Βοηδρομίων, και το πιο «αξιοπρεπές» από όλα, τους χρωστάτε από πάνω και χάρη για πράγματα που είναι δικά σας. Αυτοί όμως, αφού σας εγκλώβισαν στην ίδια σας την πόλη, σας σέρνουν σ᾽ αυτά τα θεάματα και σας τιθασεύουν κάνοντάς σας του χεριού τους». Όσο για τα επιδόματα που λαμβάνουν τα χαρακτηρίζει «μοιάζουν με τις διαιτητικές τροφές που δίνουν οι γιατροί στους αρρώστους· εκείνες δηλαδή ούτε δύναμη προσφέρουν ούτε αφήνουν τον άρρωστο να πεθάνει».

Όλες αυτές οι «δωρεάν» γιορτές που στήνονται με κάθε ευκαιρία και κοστίζουν χρήματα του λαού δεν έχουν άλλη αξία παρά να υπενθυμίζουν τη γενναιοδωρία και την απλοχεριά των αρχόντων. Μόνο που τα χρήματα δεν είναι δικά τους, αλλά δικά μας και δεν επιτρέπεται πλέον. Χρειαζόμαστε δικαιοσύνη και όχι «γενναιοδωρία».

Ένας νουνεχής και σοβαρός άνθρωπος θα προτιμούσε αντί όλων αυτών των θεαμάτων που καταναλώνονται σαν το απογευματινό σνακ που σου κόβει την πείνα μέχρι το βραδινό και μέχρι τότε το έχεις ξεχάσει ότι το έφαγες, να δαπανούνταν χρήματα για ένα έργο μόνιμο στην πόλη του. Θα προτιμούσε αντί την επαρχιώτικη αυταρέσκεια του άρπα κόλα τις ουσιαστικές υποδομές που θα ενεργοποιούν τους δημότες .

Ενεργοί Πολίτες του Μπραχαμίου, απολαμβάνουν με κατάνυξη την προσφορά του Δήμου.

 

 

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: