Φρέσκα

Βγείτε απ’ το σπίτι …κι’ εμπρός βήμα ταχύ

Αραιές συννεφιές, πυκνές συννεφιές, βροχούλες κι’ ο χειμώνας καλά κρατεί πράγμα που δεν μας εμποδίζει ν’ ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία.
Βίλια: ορεινή ομορφιά με θαλασσινή αύρα
και τύφλα να ‘χει η Αράχωβα

του Παυσανία του Μικρού

Επιμένουμε στις επισκέψεις εντός των συνόρων της Αττικοβοιωτίας με την βεβαιότητα ότι η διέξοδος που σας προτείνουμε είναι άκρως ενδιαφέρουσες, ποιοτικές, φτηνές και φυσικά γρήγορες ώστε να έχετε τη δυνατότητα να επιστρέψετε  έγκαιρα για να απολαύσετε το απόγευμα της Κυριακής τα κατ’ ευφημισμόν ντέρμπυ του πρωταθλήμαος ποδοσφαίρου. Ο προορισμός μας λοιπόν αυτήν την φορά είναι τα ειδυλιακά  Βίλια και το επίνειον τους Πόρτο Γερμενό. Οι εκδοχές για την ονομασία Βίλια, είναι πολλές. Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή και την οποία υοθετούμε, στην αρχή τα Βίλια ονομάζονταν Ειδυλλία, πιθανώς λόγω του ειδυλλιακού τοπίου. Πρώτος που αναφέρει την περιοχή αυτή ως Ειδυλλία είναι ο γεωγράφος Μελέτιος ο Νεώτερος κατά το πρώτο μισό του 17ου αιώνα, ο οποίος λέει ότι στη θέση αυτή «Έστι δε πολίχνη Ειδυλλία ποτέ καλουμένη». Με την πάροδο του χρόνου, επειδή οι Αρβανίτες δεν πρόφεραν σωστά την πολυσύλλαβη λέξη Ειδυλλία, έγινε κατά συγκοπή «Δύλλια» και στη συνέχεια «Βύλλια» με υ και δύο λ, ενώ μετά «Βίλλια» με ι και δύο λ. Σήμερα, μετά τις αλλαγές και τις απλοποιήσεις που έχει “υποστεί” η ελληνική γλώσσα, τα Βίλλια γράφονται με ένα λ (Βίλια). Κατά την άποψη μας συγκρίνονται με την Αράχωβα, πλεονεκτούν δε διότι εκτός της κοντινής απόστασης, δεν είναι δήθεν “χωριό”  και δεν το επισκέπτονται βάρβαροι Νεοέλληνες σκιέρ.
Στη μικρή αυτή κωμόπολη ο επισκέπτης συναντά κειμήλια της βυζαντινής και χριστιανικής περιόδου. Ορισμένα από αυτά είναι ο Ιερός Ναός της Μεταμορφώσεως, ο οποίος χρονολογείται στο 1893, κατασκευής του αρχιτέκτονος Ερνέστου Τσίλλερ, ο Ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών του 1637, η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, η Παναγιά της Γκούρας στο Λεστόρι, ο Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου του 14ου αιώνα μ.Χ και πολλοί άλλοι.

Στον οικισμό του Πόρτο Γερμενό διασώζονται τα τείχη των αρχαίων Αιγοσθενών, σημαντικό λιμάνι και οχυρό προς τον Κορινθιακό Κόλπο, όπου λατρευόταν ο μάντης και θεραπευτής Μελάμπους.
Συνιστούμε ανεπιφύλακτα την αγορά ντόπιων αγροτικών προιόντων και κυρίως την αγορά εξαιρετικού κρέατος.
Πώς να πάτε: Τα Βίλια απέχουν 54 χλμ ΒΔ από την Αθήνα. Μετά τη διασταύρωση Βιλίων-Αιγοσθένων, ακολουθήστε το δρόμο για τα Βίλια.
Πού να φάτε: στις διάφορες ταβέρνες του χωριού, όπως οι «Μουριές» με τα εξαίσια σπιτικά φαγητά και τις παραδοσιακές γεύσεις αλλά και τα παϊδάκια, ο «Έλατος» και η ταβέρνα «της Χαράς».
Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: