Φρέσκα

Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου…«το παλιό καφενείο»

Βουλιάξαμε στη φωτιά
Χανόμαστε σα χνώτο σκύλου
Στο καφενείο ολοένα λιγοστεύουμε
Στη μέση η σόμπα καίει τις αναμνήσεις
Σε κάθε σπίτι κι από μια κατάκοιτη λαχτάρα
Τα μάτια αδειάζει απάνω μας – γιόκα μου, την ευχή
μου −
Κοιτώντας τη φθορά ξεμάθαμε να πλάθουμε το αύριο
Τα όνειρά μας περπατούν ξυπόλυτα στο χιόνι
Απωθημένο μας ένα γλυκό σαν κέρασμα χαμόγελο
– Βρε πώς το λέγανε να δεις εκείνο το κορίτσι –
Χαρές ανείδωτες σε τοπία μνήμης ρημαγμένα
Τα χείλη μας πιο καφετιά κι από τα πικραμύγδαλα
Κανείς δεν πίνει σήμερα, κανείς δεν παίζει πρέφα
Και η οργή του καθενός στη σόμπα να στεγνώνει

«Ο άστεγος της οδού Χαμογέλων», Από την ενότητα «ΑΠΟΠΕΙΡΕΣ ΜΕ ΘΕΑ (Πλατεία)»

Ο Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου γεννήθηκε το 1968 στη Βέροια όπου ζει και εργάζεται. Έχει δημοσιεύσει τις ποιητικές συλλογές: «Η τράπουλα του καλοκαιριού» (εκδ. Ars Poetica, 2012), «Furor Scribendi» (εκδ. Ars Poetica, 2013), «Ο άστεγος της οδού Χαμογέλων» (εκδ. Σαιξπηρικόν, 2015) και «Έλαβον» (εκδ. Σαιξπηρικόν, 2017), ενώ συμμετέχει με ποιήματά του στα συλλογικά έργα: «Ποιητικός Πυρήνας – Ανθολογία» (εκδ. Ενδυμίων, 2012) και «Ποιητικός και Πεζός Λόγος των Μελών της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης (1980 – 2015)» (εκδ. Ρώμη, 2016).

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: