Φρέσκα

Άγιος Βαλε-γδύνος!

 της Σοφίας Πλεξίδa

 

Χαιρετίζω τους απανταχού imaginistes, φανερούς ή όχι, με μια ομολογουμένη αγανάκτηση (χνάρι και απόρροια της εβδομάδας που διανύουμε). ΕΕ δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει κι εσείς (όποιος τολμήσει να ισχυριστεί το αντίθετο είναι στην καλύτερη τυφλός), αλλά η πόλη έχει γεμίσει καρδιές. Τι κακό κι αυτό κάθε χρόνο 14 του μήνα να γίνεται όλη η πόλη κόκκινη!

Στην τελική ρε παιδί μου σκεφτείτε target groups όπως: φανατικούς βάζελους, οικολόγους, που δεν αντέχει το μάτι τους τον κόκκινο μανδύα που τυλίγει την πόλη τέτοιες μέρες! Νομίζω πως έγινε σαφές σε όλους σας πως η μέρα του Άγιου Βαλεντίνου θα είναι το θεματάκι που θα παίξει μπάλα αυτή τη φορά!

Αααχ ο Άγιος Βαλεντίνος! Αρχικά θεωρώ πως θα ήταν πολύ σώφρων να τον μετονομάσουμε σε Άγιο Βαλε-γδύνω. Εναλλακτική και ρηξικέλευθη η πρόταση μου αλλά όχι χωρίς υπόβαθρο κυρίες και κύριοι. Θα μπορείτε λοιπόν εσείς, τα σύμφωνα με τα κοινωνικά στερεότυπα “μπακούρια”, να βγαίνετε αυτή τη μέρα που οι άλλοι γιορτάζουν με το έτερον ήμισυ (άλλο πάλι κι αυτό λες και είσαι κάλτσα και ζητάς το ταίρι σου) να ξεσαλώνετε, να γνωρίζετε κόσμο, να στήνετε «παραγάδι» και το κυριότερο να σπάτε τα νεύρα των γλυκανάλατων ερωτευμένων που βγαίνουν να γιορτάσουν χρυσές και αργυρές επετείους διαποτισμένες από μουρμούρα, ανία και με soundrack της όλης φάσης το λαϊκό άσμα «πάρε τηλέφωνο τον…»!

Επίσης γιατί να μην λανσάρουμε και το άλλο, έχετε σκεφτεί πόσο ωραία θα περνάγαμε όλοι του Αγίου Βαλεντίνου αν υπήρχε ένα γραφείο που θα αναλάμβανε να σου κλείσει να περάσεις τη μέρα σου με κάποιον άλλο, αποδίδοντας έτσι φόρο τιμής στον Άγιο, και ξεφεύγοντας από τα στεγανά «πέρασα Βαλεντίνο με το μωρό μου!»; Μπάκουρες, δεσμευμένοι, ελεύθεροι από επιλογή καθώς και τυπάκια τύπου ‘χτυπάω και φεύγω’ ή ‘τσιριμπίμ τσιριμπόμ’ όλοι θα συνυπήρχαμε αρμονικά και χωρίς διακρίσεις στο μεγάλο πάρτυ του Έρωτα.

Πριν σας χαιρετήσω και ευχηθώ από μέσα μου σ’ένα παράλληλο και “imagine” σύμπαν να πάρουν σάρκα και οστά οι προτάσεις μου, θα ήθελα να σας εκμυστηρευτώ ένα φόβο που με πιάνει τέτοιες μέρες. Κάποια στιγμή θα ξεσπάσει πόλεμος. Ανάμεσα στους singles και στους αθεράπευτα ρομαντικούς του έρωτα, ανάμεσα στους τιτλοφορούντες «οι χωρισμένοι δε γιορτάζουνε ποτέ» και στους «κάνω come back come back στον ερωτά σου». Θα μαζευτούνε στην Πλατεία Συντάγματος για να παλέψουν και νικητές θα είναι οι κερατοφόροι, αφού στις ταυρομαχίες ο ταύρος συνήθως νικά!

Από πλευράς μου αυτά είχα να προτείνω. Χρόνια πολλά στους ερωτιάρηδες της πόλης, αλλά και στους ελεύθερους που κάποια στιγμή θα πάρουν τη ρεβάνς…

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: