Φρέσκα

Κώστα Δήμα…«το στεφάνι»

του Κώστα Δήμα

 

Είν’ τα κοράλλια του βυθού
που ξέμειναν, στο βάζο
πέτρωσαν και ασάλευτα
τα βλέπω και τρομάζω

 

Ειν’ τα κρινάκια του βουνού
που σου ‘πλεξα στεφάνι
να το φορείς στην κόμη σου
σα βγαίνεις στο σεργιάνι

 

Είμαι και ‘γω δεντρί ξερό
που του ‘πεσαν τα φύλλα
για μια φορά που μ’ άγγιξες
μ’ έπιασε ανατριχίλα.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: