Φρέσκα

το Μπραχάμι, η πλατεία…νυν και αεί

Μετά τη βεβαιωμένη πλέον, από την αρμόδια υπηρεσία της Πολεοδομίας, παράβαση για καταπάτηση κοινόχρηστου χώρου, από την Εκκλησία σε απόλυτη συνέργεια με τον Δήμο, ανατρέξαμε στο πλούσιο Αρχείο των imaginistes για να διαπιστώσουμε για μια ακόμη φορά πως η κατ’ ευφημισμόν πλατεία έχει όχι μόνο παρόν, αλλά και παρελθόν!

Πριν 37 χρόνια και πιο συγκεκριμένα τον Φεβρουάριο του 1981 στο φύλλο 57 της τοπικής εφημερίδας  Ελεύθερη Γνώμη του Μάκη Παπούλια, στη θέση του κύριου άρθρου, δημοσιεύτηκε ένα χιουμοριστικού τύπου κύριο άρθρο, που αφορούσε την “πλατεία” Αγ. Δημητρίου. Εκείνη την περίοδο βέβαια δεν είχε ακόμη γκρεμιστεί ο παλιός Ναός και ο τότε Δήμαρχος Γ. Μπουκογάννης, για να χρυσώσει το χάπι των μελλοντικών παρεμβάσεων και εν όψει εκλογών, προσπαθούσε ο καυμένος να εξωραϊσει με κάποια εργάκια την πλατεία. Στην προσπάθεια του φύτεψε έναν Πλάτανο!
Σύμφωνα με την έρευνα που ανετέθη από τη Σύνταξη στο νεαρό ρεπόρτερ και μετέπειτα πετυχημένο δημοσιογράφο της Ελευθεροτυπίας, Κώστα Διαβολίτση, που τόσο νωρίς μας εγκατέλειψε, για το μέλλον του Πλάτανου, στην συνάντηση της συντακτικής επιτροπής και εν μέσω, δηλητηριωδών σχολίων και λοιπών χάχανων ανακοινώθηκαν τα εξής. Στους παλιούς περίοικους της πλατείας, όπου έγινε η έρευνα, υπήρξε ομόφωνη η διαπίστωση ότι στο συγκεκριμένο μέρος δεν φυτρώνει ματζουράνα!
Μετά από 37 χρόνια όλοι διαψεύσθηκαν. Ο Πλάτανος του Μπουκογιάννη ζει και βασιλεύει! Κάπως τσουρούτικος και καχεκτικός για τα χρόνια που είναι τοποθετημένος στο συγκεκριμένο μέρος… αλλά υπάρχει.
Πριν λίγο καιρό μάλιστα απέκτησε και αδελφό. Στο κέντρο του χώρου που απελευθερώθηκε από το το απερίσκεπτο γκρέμισμα του μπακάλικου Σκαβάντζου από τη σημερινή Δημοτική Αρχή και σε απόσταση λίγων μέτρων από τον παλιό Πλάτανο, φυτεύθηκε νέος Πλάτανος. Έτσι ο παλιός απέκτησε συγκάτοικο.
Ευχόμαστε ο Πλάτανος της Ανδρούτσου να έχει καλύτερη τύχη και να εκπληρώσει τα όνειρα και τους πόθους που εκφράζονται στο άρθρο της τοπικής εφημερίδας, να γίνει επιτέλους ο Αρχιτεκτονικός διαγωνισμός και οι απαιτούμενες απαλλοτριώσεις, ώστε οι απόγονοί μας ν’ απολαμβάνουν  και να ξαποσταίνουν στη σκιά του, πράγμα που δεν καταφέραμε να κάνουμε ακόμα πράξη με τον Πλάτανο του αείμνηστου Μπουκογιάννη.

Ιδού λοιπόν ο πλάτανος του Μπουκογιάννη… και ο πλάτανος της Ανδρούτσου

 

 

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: