Φρέσκα

Τα μαλλιά της τρελής…

της Εύας Ζευγουλά

Όλες οι γυναίκες είναι φιλάρεσκες… αρέσκονται στα κοπλιμέντα και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο περιποιούνται την…καλλονή τους. Ακούω ήδη τριγμούς οδόντων από τις φίλες που το διαβάζουν αυτό… τα τελευταία χρόνια άλλωστε είναι της μόδας να ισχυριζόμαστε ότι το κάνουμε για τον εαυτό μας, για ν’ αρέσουμε σε εμάς. ΜΠΟΥΡΔΕΣ… και βρίστε ελεύθερα, κοστίζει λιγότερο από τα ψυχοφάρμακα…
Που λέτε τώρα, ενίοτε και η αλεπού κολλάει αυτή τη νόσο… γιατί περί νόσου πρόκειται. Ειδικά όμως για την αλεπού υπάρχει ένας πιο κατάλληλος όρος… Ενίοτε η αλεπού πέφτει στο δόκανο… ακούγεται καλύτερα ε; Λοιποοοοοοον… το δόκανο έχει όνομα. Σαλόν ντε μπωτέ-σαλόν ντε κουαφίρ και συγχωρήστε μου την προφορά… Με τα γαλλικά, ΑΥΤΑ τα γαλλικά δεν έχω καμιά σχεση. Τα ΑΛΛΑ γαλλικά…τα έχω ως μητρική γλώσσα…

Σε κάποια φάση της ζωής μας αποκτούμε άσπρες τρίχες εις την κεφαλήν και μπορεί οι γκρίζοι κρόταφοι να είναι γοητευτικοί για έναν άντρα (μαζί με το θεληματικό πηγούνι) για μια γυναίκα δεν ισχύει το αυτό. Οπότε καταφεύγεις στη λύση της βαφής…τουτέστιν αν δεν είσαι ο Τιραμόλα ώστε να λυγάν τα χέρια σου κατά το επιθυμητό ή κυκλοφορείς σαν τη Σίντυ Λόπερ των 80ς ή πας σε κομμωτήριο κι αφήνεσαι στα έμπειρα χέρια των ειδικών. Κομμώσεις Σούλα-Τούλα-Κούλα δεν υπάρχουν πλέον…ονόματα όπως τα μαλλιά της τρελής, στην τρίχα και διάφορα άλλα κωμικά έως τραγικά επικρατούν πλέον στο χώρο. Καθότι το δόκανο πρέπει να είναι καταρχήν ελκυστικό. Η κρίση καθόλου δεν έχει επηρεάσει τα εν λόγω σαλόν αφού από τιμές πεεεεεεεεεετααααααααανεεεεεεεεεε! Το 10αρικο είναι ΝΟΜΟΣ, το 20αρικο χαλαρά κι ανεβαίνει ανεβαίνει ανεβαίνει σαν το χαρταετό του Φραγκλίνου ακόμα και με άπνοια.
Η έλευση στη χώρα μας μεταναστών από χώρες που η κουλτούρα τους θεωρεί ιερό καθήκον την περιποίηση των μαλλιών (Ινδία πχ.) οι οποίοι προσέφεραν τις υπηρεσίες τους έναντι ενός μόνο 5ευρου (Ο,ΤΙ κάνεις 5 ευρώ της βαφής συμπεριλαμβανόμενης) προκάλεσε ένα…ΣΟΚ στην αγορά καθότι πολλές, στραφήκαμε προς τα κει γιατί είπαμε…ΠΟΝΑΕΙ που ασπρίζουν τα μαλλάκια μας, να μη ματώνει κι η τσεπούλα καθότι άνεργη η αλεπού. Ξέρω, ξέρω… ανώνυμα προϊόντα, ποιότης μηδέν, θα μείνεις καραφλή, μπλα μπλα μπλα…αυτό το σπορ το εξασκώ 25 χρόνια συνεχώς, οκ; Έχω δοκιμάσει ΟΛΕΣ τις μάρκες του εμπορίου.
Το φλογερό ΚΟΚΚΙΝΟ της αλεπούς και η μεταξένια κώμη επετεύχθησαν ΜΟΝΟ με βαφή προέλευσης Ινδίας και Βουλγαρίας ευτελούς αξίας. Πρόσφατα χρησιμοποίησα κάποια ΠΟΛΥ επώνυμη βαφή, ήταν προσφορά στα ΑΒ, βαριόμουνα να κατέβω στην Ομόνοια, την αγόρασα… χάλια χρώμα… περισσότερο σε κουνάβι έφερνα πάρα σε αλεπού! Η δε κώμη… κάτι μεταξύ σύρματος κοτετσιού και φράχτη περιβολιού…. τέλος της παρένθεσης. Φαίνεται λοιπόν ότι μαζευτήκαμε πολλές πέριξ της Κουμουνδούρου κι όχι για να επισκεφτούμε τα γραφεία του Τσίριζα…. και πέριξ της Αχαρνών επίσης κι ΟΧΙ δεν ήταν για τα live του Κύτταρου. Άνοιξαν λοιπόν τέτοια σαλόν και σε άλλες γειτονιές της Αθήνας από Έλληνες ιδιοκτήτες.
Φυσικά οι τιμές είναι στα πατώματα…5 ευρώ ο,τι κάνεις…ακόμα κι η βαφή, με μια ιδιαιτερότητα. 5 ευρώ αν τη φέρεις από το σπίτι σου και 10 αν βάλεις τη δική τους. ΔΕΝ το συζητώ!! ΒΟΥΡ!!! Φύγαμε κι ας ξενιτεύομαι ελαφρώς… Όλα καλά, όλα ανθηρά…και ΧΩΡΙΣ ραντεβού μάλιστα!!! Περάστε, καθίστε, σιγά μη σας αφήσουμε έτσι… κεφάτες οι κοπέλες, γελαστές, τσατ πατ…σε 40 λεπτά μέσα είχα φύγει! Και μόνο για 10 ευρώ… Οικονόμησα όμως έναν κατακόκκινο πρώην ΛΕΥΚΟ γιακά μπλούζας, πράγμα που θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει. Λούσιμο με καυτό -για τα γούστα μου- νερό κι ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ μαλλιοτράβηγμα! Μιλάμε για…ΠΟΝΟ! Δε συνηθίζω να γκρινιάζω και δεν είμαι μυγιάγγιχτη. Το τράβηγμα του μαλλιού μάλιστα, υπό κατάλληλες συνθήκες και χειρισμό, το βρίσκω έως και…ΣΕΞΥ.
Στο κομμωτήριο; Είμαι η χαρά της κομμώτριας! Δεν έχει αουτς, πονάω, μην τραβάς, μ’ έκαψες, σταμάτα! Ειλικρινά ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που ήθελα να ουρλιάξω την ώρα που μου έκαναν πιστολάκι γιατί καιγόμουν….συνήθως ότι έχει ζέστη μου φέρνει και ύπνο. Υπάρχει βιασύνη, πρέπει να γίνει τσάκα τσάκα η δουλειά…αλλά… ΑΝ ΗΘΕΛΑ ΜΑΛΛΙΟΤΡΑΒΗΓΜΑ ΞΕΡΕΤΕ ΠΟΣΕΣ ΕΧΩ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΠΏΣ ΚΑΙ ΠΏΣ ΝΑ ΜΕ ΞΕΜΑΛΛΙΑΣΟΥΝ: ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΜΑΛΙΣΤΑ!!!ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΨΙΜΟ, ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΖΗΤΩ! ΙΔΙΑ Η ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ ΑΝ ΠΕΣΩ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ! Μην αρχίσετε τα ότι δίνεις παίρνεις… ούτε εσείς έχετε κι απ όσο ξέρω ΟΛΕΣ τα μετράτε… εκτός από αυτές που έχουν καταφέρει να βρουν…»χορηγό». Τις ίδιες τιμές είχε και η κομμώτρια μου στη Θεσσαλονίκη, η οποία ερχόταν κατ’ οίκον και ήτο απείρως τρυφερότερη! ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΖΩΙΤΣΑ ΧΡΥΣΟΧΕΡΑ!

Καταλαβαίνω ότι οι κοπέλες εργάζονται με απάνθρωπα ωράρια και μισθό που θα ήθελε να λέγεται μισθός αλλά φέρνει σε χαρτζιλίκι. Καταλαβαίνω ότι πρέπει να μας εξυπηρετήσουν ΟΛΕΣ, ειδικά τις βλαμμένες σαν εμένα που δεν κλείνουν ραντεβού. Έχω επίσης ακουστά την παροιμία που λέει μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος… μήπως όμως να το δούμε από την μεριά που λέει ότι πλέον γέμισε ο τόπος τέτοια μαγαζιά κοινώς υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν καλύτερα πορτοκάλια; Το να κάνεις μια δουλειά που σιχαίνεσαι γιατί δε σε πληρώνει επαρκώς δεν είναι δικό μου φταίξιμο. Στην ίδια μοίρα είμαστε άλλωστε…αν μη τι άλλο μεταξύ κατεργαρέων ας υπάρχει λίγη ειλικρίνεια. Αν πληρωνόμουν καλάαν είχα δουλειά δλδ-προφανώς και θα πλήρωνα καλύτερα.
Γιατί θα πρέπει να πονάω; Πονάω καθημερινά και με πολλούς τρόπους…γιατί πρέπει να πονάω ΚΑΙ στο χώρο που είναι ο ορισμός της χαλάρωσης και της ευεξίας; Και γιατί να ξαναέρθω σ ένα μέρος που με ξεπετάνε κάνοντας με να υποφέρω; Ξέρετε ΠΟΣΟ βαρετό και κοπιαστικό μου φαίνεται όλο αυτό; Το κάνω γιατί δυστυχώς ο κοινωνικός περίγυρος έχει χώρο ΜΟΝΟ για νέες αλεπούδες, λαμπερές και περιποιημένες και για ευπαρουσίαστες υπάρξεις που φροντίζουν να μη φαίνεται από χιλιόμετρα η ηλικία τους. Αν δε μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου, ΑΠΛΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ! Ο μαζοχισμός έχει τα όρια του…ο ανταγωνισμός-σε ΟΛΑ τα πεδία-ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟΣ. Ο πελάτης δεν ΕΧΕΙ ούτε και σου ΧΡΩΣΤΑΕΙ. Αν δε μπορεί να πάει αλλού λόγω έλλειψης χρημάτων, μπορεί να μαζέψει κάλλιστα δέκα φίλες για καφέ και..ΑΛΛΗΛΟΠΑΣΑΛΕΙΜΜΑ!
Όπως παλιά κάναμε επιδείξεις καλλυντικών, έτσι σήμερα μπορούμε να κάνουμε βραδιές περιποίησης και ομορφιάς. Αυτή την οψιόν τη σκεφτήκατε? Ένα του νοου ας μπέτα με το μπολάκι της βαφής να περνάει από χέρι σε χερι. Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος…και δεν έχουμε ΚΑΜΙΑ διάθεση να υποφέρουμε…μας μένουν τα λεφτά, το κάνουμε και γλέντι….χρόνια τώρα είναι μόδα στη Νέα Υόρκη τα μποτοξ πάρτι…καμιά δεν έχει διάθεση να την ειρωνεύονται για παράδειγμα επειδή ιδρώνει ασταμάτητα κι έτσι δε θα πιάσει η βαφή. Τα νευράκια σας αλλού…όχι στου κασίδη το κεφάλι! Καμιά φορά αυτό το κεφάλι τυγχάνει να είναι…ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΟ…σαν το δικό μου! Του μπη κοντινιου γιατί έχω πολλά ράμματα για τη ΔΙΚΙΑ σας γούνα…
Advertisements

2 Comments on Τα μαλλιά της τρελής…

  1. Χαχα!!! Μου έφτιαξες το κέφι ….

    Πάρε ένα τραγουδάκι που μου ήρθε στο μυαλό χαχαχα

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. που το θυμήθηκες; υπέροχο!

    Μου αρέσει!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: