Φρέσκα

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΖΩΡΖ

Συνέντευξη Ζώρζ Πιλαλί: «Το ’83 έλεγαν για μένα ‘τι σκυλάς είναι αυτός’»

Για την πρώτη του εμφάνιση…

«Πρώτη φορά ανέβηκα στη σκηνή το 1975 στο ξενοδοχείο «Ξενοφών» στην Αχαρνών. Είχε γίνει μία εκδήλωση εκεί τότε με συγκροτήματα, και εμείς είχαμε τον «Ερπιόδωρο και τους εκφραστικούς αναβάτες του».

Για τον πρώτο του δίσκο…

«Όταν κυκλοφόρησε η «Επιθυμία» το 1983 λέγανε «τι σκυλάς είναι αυτός». Όπως ήταν φτιαγμένο με τα εφέ του υποτίθεται ότι ήταν μέσα σε ένα σκυλάδικο. Σαν να ακούς έναν δίσκο λαϊκό, πώς να πω, λούμπεν. Ήταν, όμως, ένας δίσκος της εποχής με κομμάτια «εντάξει και καλά», μια χαρά ζεϊμπέκικα κ.ο.κ. Κι αυτό υπονόμευε. Δεν είχε υπερβολές, παρά μόνον τις εκφραστικές υπερβολές τις οποίες εξέφραζε και ο λαϊκός τραγουδιστής. Άλλωστε, αν ακούσεις τη φωνή εκείνης της εποχής, θα δεις ότι σήμερα πολλοί λαϊκοί τραγουδιστές προσπαθούν να τη μιμηθούν. Αυτός ήταν πολύ σημαντικός δίσκος για μένα γιατί ακριβώς υπονόμευε πράγματα, δεν κατέφευγε σε ρητορείες κ.ο.κ.

από τη συνέντευξη του Ζωρζ στο ραδιόφωνο των imaginistes με τον Φίλιππο Αθανασίου

Για το περιβόητο live

«Πέρασαν τρία χρόνια και το ’86 γίνεται η ηχογράφηση του live στο Κύτταρο. Βασικά έπαιζα πρώτα στο Rodeo εκείνη τη χρονιά. Μετά έγινε αυτό το live. Εκείνη την εποχή εμφανιζόμουν με το Μηλιώκα… Αυτό το πράγμα είχε εκπληκτική επιτυχία. Ήταν τόσο πρωτότυπο και άρεσε τόσο πολύ στον κόσμο… Και ήταν ένα πράγμα που απ’ ότι μου ‘χουν πει –γιατί εγώ δεν το έχω… δει- είχε ένταση. Εκεί θίγονταν για πρώτη φορά ιστορίες με ναρκωτικά και άλλα περίεργα πράγματα.

Η «περσόνα» Ζωρζ, υποδύετο στη σκηνή ένα λαϊκό τραγουδιστή. Αλλά με την περιπλάνησή του και την περιήγησή του εξελίσσετο. Ενώ ο λόγος του ήταν τραχύς, μετά γινόταν ποιητικός.

Έχοντας επιτυχία η παράσταση, εάν και στην προαίρεση της τύχης τέχνη καμιά σπουδαία δεν αφήνεται, οι εταιρείες ήθελαν να τη δισκογραφήσουν. Ε, τη δισκογραφεί η ΕΜΙ με παραγωγό τον Τάσο τον Φαληρέα. Μετά, όμως, ο διευθυντής της, ο Κυβέλος, μου λέει ότι «αν ήξερα τι έλεγες δεν θα το κυκλοφορούσα», όπως και έπραξε τελικά. Και ενώ κόστισε ακριβά ο δίσκος, δεν βγήκε ποτέ, δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Ποτέ. Και όσα κομμάτια υπάρχουν σε δισκοθήκες πρέπει να είναι από τις αποθήκες (σ.σ. το βινύλιο του live «πιάνει» περί τα 300 ευρώ σήμερα, λόγω της σπανιότητάς του).

Φοβήθηκε. Όχι τόσο επειδή είχε αναφορές στα ναρκωτικά, αλλά επειδή αναφερόταν σε αυτά τα οποία συνέβαιναν εκείνη την εποχή, ποιοι τα διακινούσαν (σ.σ. «ρε γάτε, είναι αλήθεια ότι εσείς την πουλάτε;», δηλαδή οι μπάτσοι)»

Για τον Σιδηρόπουλο και τα live μαζί του

«Μετά την κυκλοφορία του live πρώτα παίξαμε με τους Φατμέ και μετά με τον Σιδηρόπουλο. Ήμουν στο μεταίχμιο. Εκεί που «πρέπει να αποφασίσεις», όπως λέει και ο συνάδελφος «με ποιους θα πάς και ποιους θ’ αφήσεις». Οπότε εγώ δεν έφυγα προς τα λαϊκά μαγαζιά, ούτε έκανα συνεργασίες με λαϊκούς τραγουδιστές της εποχής.

Έπρεπε να πάρω ως νέος μία απόφαση. Τι θα κάνω; Θα ακολουθήσω το ρεύμα; Ή θα παραμείνω εκεί που ανήκω; Εγώ παρέμεινα εκεί που άνηκα γιατί έτσι μπορούσα να εξελίξω αυτό που κάνω, να μάθω και να παραμείνω σε ένα χώρο που θα μπορούσα καλύτερα να «σπουδάσω» το πράγμα. Το ότι έπαιξα με τον Σιδηρόπουλο στο Rodeo, θύμωσε πολλούς. Οι εταιρείες ήθελαν να με πάρουν να με πάνε «αλλού». Τελικά, παρέμεινα στο χώρο όπου ανήκα. Εξάλλου η εν γένει παράσταση ήταν πολύ άγρια για τα μέτρα του κόσμου».

Για τη Θεοκωμωδία και τον Πουλικάκο

«Μετά, το ’94, φτιάχνω τη «Θεοκωμωδία» όπου και αυτή είχε την ίδια περίπου ιστορία με τα προηγούμενα (σ.σ. ήταν δηλαδή μία ακυκλοφόρητη… κυκλοφορία). Στη «Θεοκωμωδία» κεντρική ιδέα ήταν η ιστορία της αλητείας από τον πέμπτο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκω και την Πουλίκα και κάνω αυτή τη διασκευή στον «Μπάμπη τον Φλου», μετά το «Άμα το λέει η σούφρα σου» και μετά άρχισα να στήνω την παράσταση. Βρήκα κείμενα, του Πάνου του Κουτρουμπούση, ένα κείμενο του Πουλικάκου και κείμενα δικά μου, καθώς και αυτοχθόνων και αλλοδαπών σουρεαλιστών, συμπεριλαμβανομένων και δοκίμια της ιατροδικαστικής… τέχνης!

Έτσι ανεβαίνει η παράσταση στον «Αν», όπου υπήρχε ένα κείμενο, ένα τραγούδι και βέβαια, στα χρόνια που ακολούθησαν, οι μεταξύ μας κουβεντούλες με την Πουλίκα, όπως το πασίγνωστον λογοπαίγνιον «ο Μήτσος είναι συνδρομητής από το ’68 στη DSL, αναγραμματισμός του LSD”. Ή τα «Ζα’ ντάρκ» ή το περίφημο «Ζα στο σπίτι σου».

Παρόλο που τα κείμενα ήταν στην καθαρεύουσα, οι πιτσιρικάδες την καταβρίσκανε. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι στις άγνωστες λέξεις αλλά στην ανάγνωση. Όπου ο Μήτσος, όμως, ήξερε πολύ καλά να αποδίδει και το νόημα των λέξεων αλλά και τον χαρακτήρα των προσώπων που αναφερόταν. Και έτσι το πράγμα ήταν άκρως διασκεδαστικό. Και έτσι για πρώτη θεατροποιείτε το πράγμα, και αλλάζουν και οι ρόλοι, ο Μήτσος είναι ο «χερ προφεσόρ» Μητς Πουλικακόφ ή Μήτσος η Πουλίκα»…

Η Αφίσα από τη συναυλία που οργάνωsαν οι imaginistes

Για τον Luisiana Red και τον Σκαλκώτα

Όταν φτιάξαμε τα μπλουζ στη «Θεοκωμωδία» τα στείλαμε στην αμερικανική δισκογραφική εταιρεία Alligator. Απάντησε ο Bruce Iglauer. «Ο κύριος Πιλαλί είναι ένας πολύ καλός οργανοπαίχτης και ισοδύναμος με πολλούς διάσημους μουσικούς. Η χρήση ελληνικών οργάνων στα μπλουζ προσέθεσε ένα νέο feeling» είπε ο Iglauer.Έτσι, έκανα κάποιες συνεργασίες με τον Luisiana Red και την BigTime Sara… Τα όργανα που χρησιμοποιήθηκαν τότε ήταν παραδοσιακά αλλά τα είχα ενορχηστρώσει έτσι ώστε να μην έχουν θέματα που να αγγίζουν την ανατολίτικη μουσική. Ήταν ένας πειραματικός δίσκος. Μετά συνεργάστηκα και με τον Bob Βrozman για ένα cd, το οποίο είχα πάει στον Καναδά για να το φτιάξουμε. Κυκλοφόρησε το 1999

Ενώ λοιπόν θα μπορούσα να συνεχίσω αυτό το πράγμα με τα μπλουζ, τις ιδιαίτερες ενορχηστρώσεις και τα παραδοσιακά όργανα, το πάντρεμα του ρεμπέτικου με το μπλουζ, άρχισα τότε να ακούω τον Σκαλκώτα και μ’ άρεσε πάρα πολύ. Με συγκλόνισε. Με άλλα λόγια, μου άρεσε τόσο πολύ η κλασσική μουσική, τόσο που δεν μπόρεσα να κάνω μία μπάντα να υποστηρίξω αυτό που είχα κάνει εκείνη την περίοδο με τα μπλουζ γιατί αν το έκανα θα έχανα το άλλο… την κλασσική. Έπρεπε να αφοσιωθώ, δηλαδή, για να συνεχίσω. Έχασα έτσι τη δυνατότητα να είμαι σε μία ξένη χώρα και να εργάζομαι εκεί».

Για τη σάτιρα

«Η σάτιρα είναι –και- λογοτεχνικό είδος και δύσκολο μάλιστα. Διότι πρέπει να χειρίζεσαι σωστά το λόγο, να έχεις σαφήνεια και σωστή κρίση. Σήμερα αποδίδεται ο χαρακτηρισμός του σατυρικού ή του κωμικού ηθοποιού σε έναν κλόουν. Γιατί τρέχει άραγε ο Βέγγος; Είναι ένα ερώτημα που ταλανίζει ακόμη και τον κόσμο των διανοούμενων. Η απάντησις είναι βέβαια ότι τρέχει χωρίς λόγο. Στερούμενος λόγου μετέρχεται του όλου. Εάν τιμάς τους ελάσσονες είναι γιατί θέλεις να τους εξομοιώσεις με τους πρώτους, υποτιμώντας τους. Όποιος δεν προσβάλει την κοινή λογική και το κοινό αίσθημα κάποτε θα αξιολογηθεί και θα τιμηθεί ως μέγιστος.

Όσον αφορά τις νέες –και όχι σύγχρονες, εξάλλου ένα κλασσικό κείμενο είναι πάντα σύγχρονο- παραστάσεις των κωμωδιών του Αριστοφάνη, οι οποίες τελούν υπό την ομηρείαν των εκάστοτε σκηνοθετών και μεταφραστών, η ένδυσις των ηθοποιών με τα ρούχα του καιρού μας και η αποφορά του λόγου, θυμίζουν περισσότερο αναψυκτήριο παρά θεατρική παράσταση. Εάν ντύσουν με χιτώνες το θίασο, τότε αυτοί οι καταφερτζήδες θα πρέπει να μεταφέρουν εις την θεατρικήν τους κονίστρα όχι μόνον τον απόηχο της εποχής και τη νοοτροπία της αγοράς αλλά ν’ αποδώσουν και την ποιητική διάσταση του κειμένου».

με τον Ζωρζ στο οινομαγειρείο του Μπραχαμίου,»Τ’ Αηδόνια»

Για τη μουσική

«Η μουσική τώρα θα φύγει από τα χέρια των οργανοπαιχτών και θα περάσει στα χέρια των συνθετών. Ήδη έχουμε πολύ καλούς νέους συνθέτες. Θα γίνει καλύτερη η μουσική. Το μόνο πρόβλημα θα είναι αυτοί που πιστεύουν στο τυχαίο της μουσικής, και τότε θα έχουμε πολλούς τυχάρπαστους.

Γιατί πρέπει να πλέξεις ένα εγκώμιο στον Θεοδωράκη, αυτή την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα; Ως περσόνα πολιτική έχει ένα ενδιαφέρον, ως μουσικός όμως υπήρξε ελάσσονος σημασίας. Δεν διώχθηκε ποτέ η μουσική του, οι στίχοι των τραγουδιών και ορισμένων ορατορίων του. Ήταν αδιάφορη η μουσική του τέχνη(;), με κάτι μπουζουκάκια, λαϊκότροπη, δεν απασχολούσε κανέναν. Η χούντα μάλιστα «επιχορήγησε» τοιούτου είδους καλλιτεχνικές εκφάνσεις.

Ενώ «εκτός» παραμένει ο Σκαλκώτας ή οι συνθέτες του 20ου αιώνα. Έτσι, αν δεν έπλεκες το εγκώμιο αυτών των τυχάρπαστων δεν θα μπορούσες να έχεις θέση στην οικονομική μερίδα.»

Αναδημοσίευση από http://www.elliniki-skini.gr/

 

 

 

Advertisements

1 Comment on ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΖΩΡΖ

  1. Σε ευχαριστώ για το άρθρο!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: