Φρέσκα

Ζωής Δικταίου…«Ενός λεπτού βροχή»

Όταν πέφτει η βροχή,

ξυπνούν τα πετρωμένα όνειρα

και φέγγει η πόλη, όπως τότε.

Όταν πέφτει η βροχή,

κεντούν οι στάλες σκιές στα πλακόστρωτα

και στο μαντίλι της μνήμης

παλιές στιγμές στην αγορά του τίποτα.

Όταν πέφτει η βροχή,

με μια υποψία ευτυχίας κλείνεις τα μάτια

ώρα που σβήνουν τα κόκκινα ρόδα στον ορίζοντα.

Όταν πέφτει η βροχή,

στα ξεχασμένα δώματα της όστριας

ο αρχαίος ψίθυρος γίνεται τραγούδι της αγάπης.

Με τη νοσταλγία και την αλμύρα στα χέρια

φτάνεις και χάνεσαι

στον ίδιο δρόμο, αθόρυβα βηματίζει το χτες

ψιχάλισμα ακριβό στο βλέμμα.

Ένα κρυμμένο φεγγάρι

παραμονεύει τη μοναξιά στη σιωπή.

Στο σεντούκι το χρυσό δαχτυλίδι

όταν πέφτει η βροχή,

διαμαρτύρηση στην απουσία σου

και στην ατελή πίστη μου ήχοι,

κώδικες μυστικοί

φωνές απ’ το βαθύ του χρόνου.

 

Gustave Caillebotte – Paris Street, Rainy Day, 1877

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: