Φρέσκα

Μαρία Πολυδούρη…«Ένα βράδυ στο σταθμό»

«Τι θλιβερό πράμμα ο Σταθμός,
που μόλις νάχη φύγει το τραίνο.
Ούτε στιγμή, μόλις που εδώ
στις ράγιες του βαριά σταματημένο
και πηγαινόρχονταν γοργά,
ανίδεα γελώντας ταξειδιώτες.
Κι όσοι που μείνανε κι αυτοί
δεν έχουνε την όψη τους σαν τότες.
Η άδεια θέση κ’ η σιωπή
μεσ’ στο Σταθμό που τούφυγε το τραίνο.
Κι αυτοί που μείνανε σκορπούν
κ’ έχουν το βήμα το αποφασισμένο
όσων τη μοίρα ακολουθούν.
Κάθε φορά τους φεύγει κι από κάτι
και κείνοι μένουν στο Σταθμό
λυγίζοντας το θολωμένο μάτι.
Στρέφουν στα ίδια θαρρετοί
δήθεν κ’ η πλάτη τους κυρτώνει πίσω.

 

-Καταραμένε χωρισμέ,

 

όμως και σένα απόψε θα αγαπήσω.

 

Γιατί το “χαίρε” ήταν γλυκό

 

καθώς το χέρι σειόταν στον αέρα,

 

απ’ το μαντίλι πιο λευκό

 

κι απ’ τον ανθό, σα φως που έφευγε πέρα,

 

που δεν το είχα δει ποτέ,

 

όσο γαλήνια ωραίο τ’ όραμά σου.

 

Καταραμένε χωρισμέ,

 

μου τρέμουν τα χείλη στ’ όνομά σου.»

 

Μαρία Πολυδούρη, Τα ποιήματα, εκδ. γράμματα

Ruedi One – Untitled – Εικόνα μέσω του stycdn.net

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: